تبلیغات
نمین Namin

انتخاب نوع اسباب بازی و تاثیر آن بر آینده شغلی کودکان

شنبه 25 مرداد 1393 06:49 ب.ظنویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین

 


 تاثیر اسباب بازی کودکان بر شغل آنها

هر کسی خاطره ای از اسباب بازی محبوبش دارد. ممکن است این خاطره ساختن ستون با لگو باشد یا درست کردن قطار، یک عروسک یا یک سرویس وسایل چای خوری، هر چند بازی با یک وسیله به این معنا نیست که بچه ها ساختمان ساز، راننده قطار، خانه دار یا صاحب کافه شده باشند.

اما آیا واقعا اسباب بازی هایی که کودکان با آن بازی می کنند در انتخاب کارشان تاثیر می گذارند؟ برخی کارشناسان عقیده دارند که اسباب بازی کودکان این تاثیرگذاری را دارند. آنها می گویند: «انواع اسباب بازی های مختلف پیام های متفاوتی در مورد اینکه انجام چه کارهایی برای دختران و پسران مناسب است به آنها می دهد و اسباب بازی های محتوای آموزشی متفاوتی دارند. هر دوی این مشخصه ها مهم هستند و بر تحصیل و انتخاب شغل کودکان در آینده تاثیر خواهند داشت.»

اسباب بازی و شغل آینده کودک از دیدگاه خانم فرانسیس
خانم فرانسیس در یک تحقیق به پسران اسباب بازی هایی داد با ترکیبی از فعالیت، ساخت و ساز و ماشین آلات و به دختران عروسک و ابزارهایی داد که آنها را تشویق به آرایشگری می کرد. پیامی که به نظر می رسید پسران از تقسیم این اسباب بازی ها گرفتند این بود که آنها باید چیزهایی بسازند و مشکلات را حل کنند و پیامی که دختران گرفتند این بود که باید مراقب بقیه باشند و مسئولیت تغذیه و پرورش را به عهده بگیرند. او توضیح داد: «اسباب بازی پسرها بیشتر آموزنده است و دارای اجزایی است که اطلاع و آموزش بیشتری به پسرها می دهد، با دستورات تکنیکی و اجزایی که باید در هم جا بیفتند. در حالی که اسباب بازی های دختران بیشتر خلاقیت و قوه تخیل آنها را پرورش می دهد.»

تحقیقات نشان می دهد که بیش از 60 درصد بزرگسالانی که در مشاغلی از جمله طراحی و معماری فعالیت می کنند خانه سازی با لگوها از بازی های مورد علاقه شان بوده است. بیش از 66 درصد کسانی که در مشاغل مرتبط با ریاضیات مثل بانکداری یا حسابداری کار می کنند پازل اسباب بازی مورد علاقه دوران کودکی شان بوده است.
اسباب بازی و شغل آینده کودک از دیدگاه خانم مک آلیستر
خانم مک آلیستر مشاور خانواده و روانشناس می گوید چیزهای خیلی بیشتری از اسباب بازی ها در آینده و تعیین شغل کودکان تاثیر می گذارند.این تا حدی سطحی نگری است که بگوییم به دختران ماشین و کامیون بدهیم تا با آن بازی کنندو آنها قرار است مهندس شوند. واقعا شواهد واقعی برای اثبات چنین چیزی وجود ندارد و انتخاب شغل تا زمانی که برای یک فرد اتفاق می افتد از تجربه کودکی او فاصله زیادی دارد. محققان عقیده دارند باید کودکان را تشویق کرد که کشف کنند، بپرسند، درگیر شوند و با هم کار کنند و همه اینها تاثیر بیشتری بر آینده شان خواهد گذاشت. دکتر آماندا گامر روانشناس کودک می گوید باید مطمئن شد که کودکان به یک برنامه بازی خوب و سالم دسترسی داشته باشند.

«نقش بازی برای کودکان این است که تا جایی که می توانیم یک دامنه وسیع از تجربه ها را در اختیار کودکانمان بگذاریم. مشکل این است که پدر و مادرها معمولا آسانترین گزینه ها را انتخاب می کنند ولی آنها باید در اسباب بازی به دنبال چیزهایی باشند که توانایی و خلاقیت کودک را افزایش می دهد. باید در انتخاب اسباب بازی ها سعی شود آن کلیشه های رایج هم شکسته شوند. مثلا خیلی از پدر و مادرها به پسرانشان اجازه نمی دهند که عروسک داشته باشند. مغازه ها هم لازم نیست همه صورتی ها و آبی ها را برای همیشه کنار بگذارند ولی باید یک سیاست میانه انتخاب کنند.»

خانم گامر می گوید هیچ کودکی با بازی با لگوهاس اختمان سازی زاد نمی گیرد ولی ممکن است یاد بگیرد چطور آنها را روی هم قرار بدهد تا ستون ها و بدنه محکمی بسازد. بیشتر بحث اعتماد به نفس و آشنایی است تا مهارت اندوزی.

انتخاب نوع اسباب بازی کودکان
به طور کلی انتخاب نوع اسباب بازی اهمیت زیادی دارد اما پویا بودن محیط زندگی کودک، تنوع و ایمنی در زندگی او اهمیت بیشتری دارد به این شکل که هر چه تنوع رنگی اشیا اطراف کودک و تنوع اصوات بیشتر باشد حواس بیشتری از کودک تحریک می شود.

رنگ ها، بینایی و اصوات، قدرت شنوایی کودک را تحریک می کنند و هرچه دریافت کودک از محیط بیشتر باشد و استمرار داشته باتشد بر رشد شناختی و هوشی او تاثیر بیشتری خواهد گذاشت. درست است که بخش اصلی رشد هوش و توانایی کودکان ژنتیکی است اما محیط نیز می تواند باعث تقویت استعدادهای ژنتیکی کودک شود، بنابراین لازم است اسباب بازی کودکان از نوعی باشد که آسیبی به کودک نزند. هر چه سن کودکان کمتر است اسباب بازی کودکان باید نرم تر و هر چه سن او بیشتر می شود اسباب بازی کودکان می تواند جنس سخت تری داشته باشد.

از نظر جنسیت نیز معمولا کودکان به صورت ژنتیکی به اسباب بازی متناسب با جنس خود گرایش دارند اما اگر کودکی گرایش به بازی های مخصوص جنس مخالف داشت، این مسئله نباید از سوی والدین تقویت شود. به عنوان مثال اگر دختری به اسباب بازی های پسرانه گرایش داشت تقویت این عمل او از سوی والدین در شکل گیری هویت او در بزرگسالی تاثیر می گذارد اما چنانچه والدین این عمل فرزند خود را تقویت نکنند قدرت بازسازی مغز کودک به حالت مطلوب خود بازخواهد گشت.

از آنجا که بازی یکی از ابزارهای رشد مهارت های حسی، حرکتی، هیجانی، شناختی و اجتماعی کودکان و انسان هاست در نتیجه تنوع در آن باعث پیشرفت کودک در این مهارت ها می شود و در این خصوص آنچه که مهم است بازی کودکان با یکدیگر است تا بازی با اشیاء.

منبع:مجله مطب


برچسب ها: تاثیر اسباب بازی بر کودکان ،
آخرین ویرایش: شنبه 25 مرداد 1393 06:51 ب.ظ

 

قبل از تنبیه كردن کودکتان، حتماً بخوانید

شنبه 25 مرداد 1393 06:47 ب.ظنویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین

 

 گاهی گیج می‌شوید؛ درست چند ثانیه بعد از لحظه‌ای كه مثل یك فرشته كوچك رفتار می‌كند و شما را به وجد می‌آورد، به یك هیولا تبدیل می‌شود و كلافه‌تان می‌كند. اما نیمه پر لیوان را ببینید.

از نظر روانشناسان همین آزارهای كودكانه می‌تواند نشانه وارد شدن كوچولوی شما به مرحله دیگری از رشد باشد؛ رشدی كه تنها با نظارت درست شما و رفتارهای هدایت كننده‌تان می‌تواند كامل شود و شخصیت فرزندتان را روی پایه‌هایی امن و سالم بنا كند. حیدر حسینی، روانشناس كودك در مورد سه بحرانی كه اغلب والدین با آنها دست و پنجه نرم می‌كنند می‌گوید و راه‌های خروج از بحران را به شما نشان می‌دهد.

دروغ می‌گوید؟
تلفن همراهت رو من نشكستم. یه هیولای خطرناك به من حمله كرد و می‌خواست با پرت كردن تلفن به سمتم منو به یخ تبدیل كنه. تلفن رو پرت كرد و وقتی شكست طلسمش باطل شد و غیب شد.

فرزند شما توانایی استدلال كردن را كسب كرده است. دروغگویی‌ها از 2 یا 3 سالگی شروع می‌شود و بعضی بچه‌ها از 4 تا 5 سالگی آن را آغاز می‌كنند، از نظر محققان این دروغ‌ها می‌تواند نشانه توانایی تخیل بالای فرزندتان هستند.

اما دروغگویی لزوما معنای مثبتی ندارد و نمی‌تواند مایه خوشحالی شما باشد اما واقعیت این است كه دروغگویی کودک لزوما به معنی دروغگویی نیست و تنها بازتابی از دنیای درونی کودک است. در دنیای كودكان واقعیت روانی بسیار بااهمیت‌تر از واقعیت بیرونی است.  ترس در کودکان می‌تواند جرقه‌های دروغگویی را شعله‌ور كند. این ترس از رفتار خود شما ریشه می‌گیرد و در كودك ایجاد می‌شود، مثلا اگر با لحن تند به او بگویید تو روی دیوار نقاشی کشیدی؟ فرزندتان یا پرسش شما را بی‌پاسخ می‌گذارد یا در جواب شما دروغ می‌گوید.

در این مرحله دروغگویی معنی خودمحوری کودک است؛ یعنی مسئله تنها از همین زاویه‌ای که من می‌بینم وجود دارد و از آنجا كه واقعیت همین جواب من است، پس والدینم هم موضوع را به همین شكلی كه می‌گویم خواهند دید. پس معنی دروغگویی در کودک با این نگاه با معنی آن در بزرگسال که به معنی فریب دادن است تفاوت دارد و در واقع یک مکانیسم دفاعی است که کودک هم آن را باور می‌کند.

با او چه كنم؟
آرام باشید؛ وقتی مچ فرشته دروغگوی‌تان را گرفتید، سن و سال او را فراموش نكنید. برای رسیدن به بهترین نتیجه باید فكر تنبیه كردن را از ذهن‌تان بیرون كنید و پیش از آنكه در مورد اینكه چرا صادق بودن بهتر است سخنرانی كنید، حرف‌های كودك‌تان را بشنوید. برای تاثیر گذاشتن بر او اول باید به دنیایش وارد شوید. دنیای هر فرد معانی و شکل‌های خود را دارد و وقتی پای تفاوت‌های بزرگسالی و كودكی به میان می‌آید به تلاش بیشتری برای وارد شدن به این دنیا و درك مختصاتش نیاز دارید.

در كودكان بزرگ‌تر شما می‌توانید به فرزندتان نشان دهید كه حرفش را باور نكرده‌اید و منتظر شنیدن حقیقت هستید اما قطعا با كودك سه‌ساله‌تان نمی‌توانید چنین برخوردی داشته باشید و با یك جمله صریح ساختمان رویاهایش را به هم بریزید. برای بچه‌های كوچك‌تر باید به خواسته و نیاز آنها نزدیك شوید و به جای فراهم كردن مقدمات تنبیه، فرصت جبران را به آنها بدهید. برای مثال می‌توانید به فرزندتان با صراحت بگویید «رفتار تو اشتباه بود؛ حالا برای جبران كردنش چه تصمیمی ‌داری و می‌خواهی چه كاری را انجام دهی؟»

چغلی می‌كند؟
«مامان! علی ظرف را  شكست!»، «مامان! بابا تمام دسر را خورد!»، «مامان! مریم رایانه را بدون اجازه روشن كرد!»

فرزند شما همیشه در حال رساندن اخبار دیگران به شماست؟ كودكی كه در سنین 3 تا 4 سالگی غر زدن و چغلی كردن را شروع می‌كند، با این رفتار آزاردهنده به شما می‌گوید كه قواعد را خوب می‌داند و قوانین خانه را به عنوان یك باید مطلق تلقی می‌كند اما این سكه روی دیگری هم دارد. فرزندتان به مرحله حسادت با رقیبانش در خانه وارد شده و می‌خواهد برای بهتر به نظر رسیدن، نظر شما به عنوان یك مرجع قدرت را جلب كند.

با او چه كنم؟
رام كردن بچه خبرچین كار ساده‌ای نیست. به او بفهمانید از اینكه قانون‌ها و درست و غلط‌ها را می‌شناسد، خوشحالید اما زیاد با ذره‌بین انداختن روی رفتارهای دیگران میانه‌ای ندارید. البته در این مرحله توضیحات شما چندان برای كودك قابل درك نخواهد بود و چاره‌ای جز انتظار تا رسیدن او به رشد اخلاقی و شناختی ندارید. فرزند شما در مراحل بعدی رشد از خودمحوری و خشكی اندیشه فاصله می‌گیرد اما تا آن زمان می‌توانید به جای توضیح مستقیم، از داستان‌گویی برای نشان دادن رفتار درست كمك بگیرید. چغلی مثل دروغگویی در همه كودكان شایع نیست و میزان به كارگیری آن توسط كودك به فضای رقابتی و برخوردی كه شما و همسرتان به عنوان مراجع قدرت با او و دیگر اعضای خانواده دارید، بستگی دارد.

اگر او به‌خاطر محرومیتی كه بچه‌های دیگر برایش ایجاد كرده‌اند چغلی را شروع كرده، به جای اینكه خودتان مستقیما وارد عمل شوید، از او بخواهید به شیوه خودش مشكل را حل كند. (به جای غر زدن و گفتن علی توپ مرا گرفت سراغ علی برود و بگوید توپم را پس بده من در حال بازی با آن بودم!) اما اگر به‌خاطر حسادت یا تخریب دیگران به شما گزارش كارشان را ارائه می‌دهد، بهترین اقدام  اهمیت ندادن به حرف‌هایی است که جنبه چغلی دارد. شما می‌توانید بعد از گذشت یك روز با او صحبت كنید و به او برای حل شدن مسئله‌اش با دیگران كمك كنید تا راه خبرچینی بسته شود.

رئیس‌بازی درمی‌آورد؟
مهم نیست كه نوبت من تمام شده. من می‌خواهم باز هم مامان باشم. زورگویی و تمامیت‌خواهی 2 موضوع و رفتار متفاوت است. تمامیت‌خواهی بخشی از خودشیفتگی طبیعی کودک است و عجیب نیست اگر فرزند شما گاهی با تمامیت‌طلبی‌اش همسالانش را برنجاند. اما زورگویی فرزندتان را نمی‌توانید به معنای آماده‌شدنش برای ریاست و توانایی مدیریتی‌اش تفسیر كنید. بچه‌های زورگو در به اشتراك گذاشتن ناتوانند و به همین دلیل در بازی‌های مشاركتی اغلب ناكام می‌مانند. اگر فرزند شما تمامیت‌طلب است،  احتمالا در آینده برای رسیدن به حقوقش مشكلی نخواهد داشت.

احتمالا با پخته‌تر شدن فرزندتان می‌توانید از او بخواهید رفتارهایش را تعدیل كند، اما مراقب باشید كودك‌تان این رفتارها را به شكلی اغراق‌آمیز نمایش ندهد چراكه می‌تواند در همبازی‌هایش احساسی منفی ایجاد كند و آرام‌آرام از طرف آنها طرد شود. اما در دنیای روابط بین‌فردی، همیشه یك قانون صادق نیست. گفتیم كه بچه‌های زورگو توسط همسالان‌شان طرد می‌شوند اما اگر افراد سلطه‌پذیری در میان دوستان فرزندتان باشند كه بی‌چون و چرا باید‌هایش را اجرا كنند، نه‌تنها خدشه‌ای به رابطه آنها وارد نخواهد شد، بلكه این احساس در كودك شما بیشتر از قبل تقویت خواهد شد.

با او چه كنم؟
وقتی فرزندتان در حال زورگویی است، اجازه دهید بچه‌هایی كه با او طرف هستند خودشان مشكل را حل كنند اما اگر كار بالا گرفت و كسی از پس او برنیامد، بد نیست خودتان برای ختم كردن ماجرا وارد عمل شوید. در اولین قدم به جای پرداختن به رفتار بچه، از دلیل كار و فضای ذهنی‌اش باخبر شوید و در این مورد حرف‌هایش را بشنوید. اگر تصور می‌كنید فرزند شما با نصیحت كردن برای همیشه این رفتار را كنار می‌گذارد، اشتباه می‌كنید.  این حالت بیشتر یك منش شخصیتی است كه ربطی به سن كودك‌تان ندارد و می‌تواند در بزرگسالی هم ادامه داشته باشد.

تصور نكنید مشاهده او از رفتار دیگران در این مورد بی‌اثر بوده است. احتمالا الگویی از این رفتار در میان اطرافیان او هست و همین موضوع این ویژگی را در او تقویت می‌كند. باید پذیرفت این رفتار هم مثل رفتارهای دیگر توسط رفتار بزرگسالان با دیگران به كودك یاد داده می‌شود و واكنش دیگران در تقویت یا كمرنگ‌تر شدن آن موثر است.

 

منبع:مجله سیب سبز


آخرین ویرایش: شنبه 25 مرداد 1393 06:48 ب.ظ

 

علت اصلی دعوای خواهر - برادرها

شنبه 25 مرداد 1393 06:43 ب.ظنویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین

 

دعوا کردن کودک,دعوای کودکان,علت دعوا کردن کودک

 اگرچه خواهر-برادرها می‌توانند نزدیک ترین دوستان همدیگر باشند، به ندرت یافت می‌شود که بچه ای با تمام خواهر-برادرانش به خوبی به سر برد.


 «او با دوستانش به سینما می رود! چطور من نروم؟»«شما او را بیشتر از من دوست دارید!»«ای کاش من تک فرزند بودم!». والدینی که بیش از یک فرزند در زیر سقفشان دارند، این جملات را شنیده اند.


اگرچه خواهر-برادرها می‌توانند نزدیک ترین دوستان همدیگر باشند، به ندرت یافت می‌شود که بچه ای با تمام خواهر-برادرانش به خوبی به سر برد. دعوای خواهر-برادران، فقط یک جزر و مد طبیعی زندگی خانوادگی است. شخصیت ها و سنین مختلف، می‌توانند نقش داشته باشند، اما آنها اغلب همدیگر را رقیب همدیگر می‌بینند، برای یک سهم مساوی از امکانات محدود خانواده (مانند حمام، تلفن، یا آخرین قسمت کیک)، و توجه والدین، رقابت می کنند. رقابت همشیرها بخش طبیعی رشد است، اما این می تواند والدین را دیوانه کند.


کلید کوچک کردن مشاجرات در خانه چیست؟ بدانید چه زمانی به بچه هایتان اجازه دهید خودشان مشکلاتشان را حل کنند و چه زمانی دخالت و داوری کنید.

علت اصلی ستیزه
معمولاً بچه ها موجودات معقولی نیستند - مخصوصا بچه های کوچکتر. بعضی اوقات مسئله کوچکی می تواند به دعوایی بزرگتر تبدیل شود و ارتباط همشیرها را به هم بزند.


توجه:
معمولاً بچه‌ها برای دریافت توجه والدین‌شان با هم رقابت می‌کنند. هرچه والدین پرمشغله‌تر باشند، بیشترین تقاضای بچه ها از آنها برای دریافت توجه آنهاست، و آنها کمتر می‌توانند به هر بچه تمرکز کنند. هنگامی که بچه جدیدی متولد می‌شود، ممکن است برای بچه (بچه های دیگر) سخت باشد که جایگاهشان در کانون توجه والدین را از دست بدهند. بعضی اوقات توجه والدین بر بچه ای که مریض است یا نیازهای ویژه ای دارد (مثلا به خاطر ناتوانی در یادگیری)، متمرکز می‌شود. اگر کودکان احساس کنند که نادیده گرفته شده‌اند، بدرفتاری می‌کنند تا توجهی را که می‌خواهند، به دست آورند.


اشتراک: اکثر خانه‌ها امکانات نامحدودی ندارد. این بدین معناست که تمام خواهر- برادرها به ناچار مجبور خواهند بود، حداقل بعضی از امکانات را تقسیم کنند. دادن یک اسباب بازی یا دیگر دارایی های مورد علاقه به یک همشیر، می‌تواند سخت باشد، مخصوصا برای بچه‌های کوچکتر.شخصیت‌های منحصر به فرد: ممکن است فرزند بزرگترتان سرسخت باشد، درحالی‌که فرزند کوچکترتان آرامتر و درون‌گراتر باشد. تفاوت ها در خلق و خو، می‌تواند به درگیری منجر شود. همچنین تفاوت سن و جنس، می‌تواند منجر به دعوای همشیرها شود.انصاف و عدالت: معمولا بچه‌ها مانند وکیل های کوچک تقاضای انصاف و مساوات دارند و برای آنچه که احساس می‌کنند که حق طبیعی آنهاست، دعوا می‌کنند. ممکن است همشیرهای کوچکتر شکایت کنند، که خواهر بزرگترشان اصرار می‌کند که به کنسرت برود، و او مجبور است در خانه بماند، در حالی‌که خواهر بزرگتر ناله می‌کند که او باید از خواهر کوچکترش نگهداری کند، به جای اینکه با دوستانش بیرون برود. احساس رفتار غیرمنصف و حسادت های همشیر، می‌تواند منجر به خشم شود.

پیدا کردن یک تعادل خوب خانوادگی
ممکن است جیغ زدن شما را دیوانه کند، اما در حین دعوا بیرون باشید، البته تا هنگامی که بچه‌ای در خطر آسیب دیدن باشد. به فرزندانتان اجازه دهید خودشان مشکلاتشان را حل کنند. دخالت کردن مانع از یادگیری بچه ها برای کنترل دعوا می‌شود، و می‌تواند منجر به این شود که به نظر برسد، که شما بچه‌ای را بیشتر از دیگری دوست دارید – مخصوصا اگر شما یک بچه را همیشه تنبیه می‌کنید.

حل بعضی از اختلاف ها برای بچه ها راحت تر است تا خودشان به طور مستقل به آن پایان دهند. در اینجا چند نکته برای حل و فصل این درگیری ها، هنگامی که دعوا آنقدر بالا می‌گیرد که شما دیگر نمی‌توانید دخالت نکنید، آورده شده است:

جداسازی: بچه هایتان را از صحنه بیرون بیاورید و به آنها اجازه دهید تا در جای خودشان – اتاقشان- آرام شوند. بعضی اوقات نیاز است تا همه‌ی بچه ها کمی از هم دور باشند.

آموزش مذاکره و مصالحه: به فرزندانتان نشان دهید که چگونه مشاجراتشان را به طریقی که هر دو خواهر- برادر درگیر راضی باشند، حل کنند. اول، از آنها بخواهید که فریاد نزنند و شروع به گفتگو کنند. به هرکدام فرصت دهید تا قضیه مربوط به خودش را بیان کند، اما داوری نکنید. تلاش کنید تا مشکل را روشن کنید (اینطور به نظر می رسد که تو با دیوید به خاطر اینکه بازی ویدیویی مورد علاقه ات را گرفته است، دعوایت شده)، و از فرزندتان بخواهید راه حلی پیدا کند که برای همه‌ی افراد درگیر مفید باشد. اگر آنها نمی‌توانند با هیچ کدام از ایده های مطرح شده پیش بیایند، شما راه حلی را مطرح کنید. مثلا اگر بچه‌ها به خاطر یک بازی جدید دعوا می‌کنند، پیشنهاد کنید که شما برنامه‌ای بنویسید که برای هرکدام زمانی را برای بازی کردن، مشخص کنید.

قوانین را اجرا کنید: مطمئن شوید که همه بچه ها، قوانین را که شامل آسیب نرساندن، اسم نگذاشتن برای یکدیگر، خراب نکردن وسایل یکدیگر است، رعایت می‌کنند. به بچه‌هایتان اجازه دهید در مورد چگونگی ایجاد و اجرا کردن قوانین، صحبتی داشته باشند. ممکن است آنها تصمیم بگیرند که تنبیه به خاطر ضربه زدن، از دست دادن امتیاز تماشا کردن تلویزیون، برای یک شب باشد.

به کودکتان اجازه دهید که در تصمیم گیری نقش داشته باشند: پروسه ای که باعث می‌شود احساس کنند که حداقل مقداری کنترل در زندگیشان دارند. هنگامی که والدین از قوانین تبعیت می کنند، آنها را به خاطر آن تشویق کنید.

پارتی‌بازی نکنید: حتی اگر یکی از بچه هایتان مدام شما را به زحمت می اندازد ودیگری فرشته است، جانبداری یا آنها را مقایسه نکنید (مثلا با گفتن «چرا تو نمی‌توانی مانند خواهرت باشی؟»). این فقط باعث خواهد شد، که بچه هایتان بیشتر نسبت به هم خشمگین شوند. همچنین دادن امتیاز رفتاری به یک بچه، می تواند رابطه بین شما و بچه هایتان را خراب کند.

همه چیز را با هم برابر نکنید: در یک خانواده، چیزی مانند همسانی کامل وجود ندارد. به یک بچه بزرگتر ضرورتا اجازه داده می شود تا کاری را انجام دهد، که خواهر یا برادر کوچکترش نمی‌تواند. به جای تلاش برای همسان کردن بچه هایتان، با آنها به عنوان افراد منحصر به فرد و خاص رفتار کنید.

حق تملک بچه هایتان را بدهید: اشتراک مهم است، اما نباید بچه‌ها برای تقسیم کردن هر چیزی تحت فشار قرار بگیرند. هر بچه‌ای باید چیزهای مختص به خودش را داشته باشد، که کاملا برای خودش باشد.نشست‌های خانوادگی را حفظ کنید: هفته‌ای یکبار با تمام اعضای خانواده دور یکدیگر جمع شوید، تا هر مسئله ای را بررسی کنید.

به هریک از اعضای خانواده فرصت دهید تا شکایت هایش را بیان کند، و سپس با همدیگر راه حل را پیدا کنید.

به هر کودک توجه جداگانه داشته باشید: ممکن است دشوار باشد که زمانی را با هر بچه ای به تنهایی بگذرانید، مخصوصا هنگامی که خانواده بزرگی دارید.

اما یکی از دلایلی که خواهر-برادرها از هم می‌رنجند، این است که آنها احساس کنند که توجه کافی از شما دریافت نمی‌کنند. برای اینکه فرزندانتان بفهمند که شما برای هرکدام از آنها ارزش قائل هستید برای هر بچه ای یکی یکی، وقت بگذارید.

روزهای خاصی را برای بردن دخترتان به خرید یا پسرتان به سینما دست و پا کنید. حتی توجه 10تا 15 دقیقه ای روزانه‌ی شما، باعث می شود بچه ها احساس خاصی داشته باشند.

زمانی که دعوای خواهر- برادرها غیرقابل کنترل می‌شود:
کاملا طبیعی است، که خواهر برادرها لحظه به لحظه با یکدیگر دعوا کنند. اما هنگامی که دعوا افزایش پیدا می‌کند، تا جایی که بچه‌ای از نظر احساسی یا فیزیکی قربانی می‌شود، لازم است که دعوا متوقف شود. ضریه پی در پی، گاز گرفتن یا رفتارهای زجرآور (مثل غلغلک دادن پی در پی، سر به سر گذاشتن، تحقیر کردن) انواع رفتارهای بد دخترهاست و توجیهی برای شما برای پادرمیانی است.

اگر نمی‌توانید خودتان خشونت را متوقف کنید، با پزشک متخصص اطفال کودکتان یا یک متخصص سلامت روان برای گرفتن کمک فوری مشورت کنید.

 

منبع:ravanagahi.ir


آخرین ویرایش: شنبه 25 مرداد 1393 06:46 ب.ظ

 

تنها خدا

سه شنبه 14 مرداد 1393 12:21 ب.ظنویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین

 
خدا تنها روزنه امیدی است كه هیچگاه بسته نمیشود، تنها كسی است كه با دهان بسته هم میتوان صدایش كرد ، با پای شكسته هم میتوان سراغش رفت و با دست بسته دامنش راگرفت، تنها خریداریست كه اجناس شكسته را بهتر برمیدارد، تنها كسی است كه وقتی همه رفتند می ماند، وقتی همه پشت كردند آغوش میگشاید، وقتی همه تنهایت گذاشتند محرمت میشود و حرفات و می شنود، تنها سلطانی است كه دلش با بخشیدن آرام میگیرد نه با تنبیه كردن .
خدا را برایتان آرزو دارم
آخرین ویرایش: سه شنبه 14 مرداد 1393 12:22 ب.ظ

 

معجزه عسل و دارچین

شنبه 11 مرداد 1393 05:42 ب.ظنویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین

 
عسل واژه اى عربى است که در فارسى به آن " انگبین " مى گویند.
گذشتگان آن را مظهر پاکى و خلوص و نشانه قدرت مى دانستند و در یونان و روم باستان مظهر برکت، عشق و زیبایى بود و مالیات خود را براساس آن مى پرداختند.. زنبور براى تهیه عسل، شهد گل هاى مختلف را جمع آورى مى کند.


جالب است بدانید براى تولید هر کیلوگرم عسل، زنبور باید 2 میلیون بار روى گل ها بنشیند و شهد آن ها را جمع آورى کند. بنابراین تهیه عسل کار بسیار دشوارى است و هر زنبور عسل در طول عمر 6 تا 8 هفته اى خود تنها یک قاشق مرباخورى از آن را تهیه مى کند.
در کندوى زنبور نوعى عسل هم براى تغذیه ملکه تهیه مى شود که " اکسیر طول عمر" نامیده مى شود. از آن جا که عسل از شهدگل هاى مختلف تهیه مى شود رنگ آن بستگى به گیاهى دارد که زنبور از آن تغذیه کرده است گذشته از آن شرایط آب و هوایى و جغرافیایى نیز در رنگ و بوى عسل تاثیر دارد. عسل با وجود شیرین بودن اگر به مقدار معینى مصرف شود، براى هر نوع بیمارى از جمله دیابت موثر است.
 
فایده دارویى عسل و دارچین : 

1. درمان بیمارى قلبى
مخلوطى از عسل و پودر دارچین را تهیه کنید و به جاى مربا روى نان قرار دهید و به طور منظم در وعده صبحانه صرف کنید.
این روش در کاهش کلسترول، جلوگیرى از بروز حمله قلبى، تنفس راحت و تقویت ضربان قلب موثر است. بیماران مبتلا به حمله قلبى نیز با مصرف روزانه این مخلوط از حمله قلبى بعدى درامان خواهند بود. بررسى روى سالمندان در آمریکا و کانادا نشان داده است، با بالا رفتن سن شاهرگ هاى حیاتى و سیاهرگ ها خاصیت انعطاف پذیرى خود را از دست مى دهد.
عسل و دارچین به شاهرگ ها و سیاهرگ ها قدرتى تازه مى بخشد.

2. از بین بردن اثر خارش نیش هاى حشرات 
مخلوطى از یک سهم عسل، 2 سهم آب ولرم و یک قاشق چاى خورى پودر دارچین را روى قسمتى از بدن که احساس خارش مى کنید، قرار دهید خارش و درد در عرض یک یا 2 دقیقه فروکش خواهد کرد.

3. درمان التهاب مفصل(آرتریت)
روزانه، یک وعده صبح و یک وعده شب، مخلوطى از یک فنجان آب گرم، 2 قاشق چاى خورى عسل و یک قاشق چاى خورى پودر دارچین مصرف شود. این مخلوط معجزه گر در صورت مصرف به طور منظم آرتریت هاى مزمن را نیز درمان مى کند.
بررسى هاى اخیر روى 200 بیمارى که قبل از صرف صبحانه از این مخلوط استفاده کردند نشان داد، 73 نفر از آنان در عرض یک هفته کاملا از درد رهایى پیدا کردند و پس از یک ماه بیشتر افرادى که قادر به راه رفتن یا حرکت نبودند، بدون احساس هیچ دردى توانایى راه رفتن و تحرک خود را به دست آوردند.

4. جلوگیرى از ریزش مو
قبل از دوش گرفتن مخلوطى از مقدارى روغن زیتون داغ، یک قاشق چاى خورى عسل و یک قاشق پودر دارچین را به مدت  5 تا 15 دقیقه روى سر قرار دهید و سپس آن را بشویید.

5. از بین بردن عفونت مثانه
2 قاشق غذاخورى عسل به همراه یک قاشق چاى خورى پودر دارچین را با مقدارى آب ولرم حل کنید و آن را بنوشید.
این روش باعث مى شود که میکروب هاى مثانه از بین برود.

6. درمان درد دندان
مخلوطى از یک قاشق چاى خورى پودر دارچین و 5 قاشق چاى خورى عسل تهیه کنید و روى دندان خراب بمالید.
این عمل را 3 بار در روز تکرار کنید تا درد تسکین یابد.

7 . کاهش کلسترول
2 قاشق غذاخورى عسل را با 3 قاشق چاى خورى پودر دارچین در یک لیوان چاى حل کنید و بنوشید.
این کار میزان کلسترول خون را طى 2 ساعت به 10 درصد کاهش مى دهد.

8 . درمان سرماخوردگى
به مدت 3 روز از مخلوط یک قاشق غذاخورى عسل با یک چهارم قاشق چاى خورى پودر دارچین استفاده کنید.
این روش براى درمان سرفه مزمن و سرماخوردگى و سینوزیت به کار مى رود.

9 . درمان نابارورى
براى برطرف کردن این مشکل، به مردان توصیه مى شود 2 قاشق غذاخورى عسل را قبل از خواب میل کنند.
در کشورهاى چین، ژاپن و خاوردور که با مشکل نابارورى مواجه اند، در طول روز مخلوطى از مقدارى پودر دارچین و یک دوم قاشق چاى خورى عسل را به طور مرتب روى لثه و داخل دهان خود قرار مى دهند تا مخلوط حاصل از طریق بزاق وارد بدن شود.
زوجى که مدت 14 سال بچه دار نمى شدند با شروع مصرف عسل و دارچین پس از مدت کوتاهى صاحب دوقلو شدند.

10 . درد معده
مصرف عسل و پودر دارچین علاوه بر درمان درد و نفخ معده، زخم معده را نیز درمان مى کند.

11 . تقویت سیستم ایمنى
استفاده روزانه از عسل و پودر دارچین سیستم ایمنى بدن را تقویت کرده و بدن را از حمله باکترى و ویروس محافظت مى کند.
دانشمندان دریافتند که عسل داراى مقدار زیادى ویتامین و آهن است. مصرف مداوم عسل گلبول هاى سفید خون را تقویت مى کند تا بتواند با باکترى ها و بیمارى هاى ویروسى مقابله کند.

12 . برطرف کردن سوء هاضمه
قبل از هر وعده غذا، پودر دارچین را روى 2 قاشق غذاخورى عسل بریزید و میل کنید تا از ترشح اضافى
اسید معده رهایى پیدا کنید زیرا این مخلوط غذاهاى سنگین را به راحتى هضم مى کند.

13 . جلوگیرى از آنفلوآنزا
دانشمندى در اسپانیا ثابت کرده که مخلوط عسل و دارچین داراى مواد مفید طبیعى است که از میکروب هاى
آنفلوآنزا و سرماخوردگى جلوگیرى به عمل مى آورد .

14 . افزایش طول عمر
مصرف دائم و مرتب عسل و پودر دارچین مانع پیرى زودرس مى شود. مخلوطى از 4 قاشق چاى خورى عسل، یک قاشق چاى خورى پودر دارچین و 3 فنجان آب گرم را با هم بجوشانید. سپس مخلوط به دست آمده را 3 الى 4 بار در روز به مقدار یک چهارم فنجان میل کنید. این مخلوط علاوه بر طراوت بخشیدن و نرم نگه داشتن پوست از
پیرى زودرس نیز جلوگیرى مى کند.

15 . برطرف کردن جوش صورت
قبل از خواب مخلوط 3 قاشق غذاخورى عسل و 1 قاشق چاى خورى دارچین را روى جوش ها قرار دهید و روز بعد با آب ولرم بشویید. تکرار روزانه این کار به مدت 2 هفته، جوش ها را از بین مى برد.

16 . درمان عفونت هاى پوستى
قرار دادن مخلوطى به مقدار مساوى از عسل و پودر دارچین روى قسمت هاى مختلف پوست، عفونت هاى پوستى و اگزما را نیز درمان مى کند.

17 . درمان سرطان
تحقیقات جدید انجام گرفته در ژاپن و استرالیا نشان داده، سرطان هاى پیشرفته معده و استخوان به طور موفقیت آمیزى درمان شده است. بیماران مبتلا به این سرطان ها 3 بار در روز و به مدت 3 ماه یک قاشق غذاخورى عسل و یک قاشق چاى خورى دارچین را مخلوط و مصرف مى کنند.

18 . از بین بردن خستگى مفرط
مصرف نصف قاشق غذاخورى عسل و مقدارى پودر دارچین در یک لیوان آب اول صبح و بعد از ظهر که بدن با افت نشاط روبه رو است طى یک هفته نیروى حیاتى بدن را افزایش مى دهد.

19 . از بین بردن بوى بد دهان
شما مى توانید پس از بیدار شدن از خواب با محلولى از یک قاشق چاى خورى عسل، مقدارى پودر دارچین و آب گرم غرغره کنید تا در طول روز مشکل بوى بد دهان را نداشته باشید.

20 . مشکل شنوایى
مصرف روزانه مقدار مساوى از عسل و پودر دارچین در صبح و شب مشکل شنوایى را برطرف مى کند.

شایان ذکر است، عسل مورد مصرف باید خام و پاستوریزه نشده باشد.زیرا که آنزیم هاى لازم به هنگام عمل پاستوریزه به علت حرارت دیدن از بین مى رود.

آخرین ویرایش: - -

 

تعداد کل صفحات ( 174 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...