علایم پوکی استخوان

سه شنبه 12 اسفند 1393 05:30 ب.ظنویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین

 


پوکی استخوان معمولا در مراحل اولیه علامت خاصی ندارد و علایم آن کم کم یعد از اینکه بیماری پیشرفت کرد خود را نشان می دهند، بعضی از علایم شایع شامل:

  • درد مفاصل
  • مشکل در ایستادن
  • مشکل در راست نشستن
  • کوتاه شدن قد در گذر زمان
  • آسان شکستگن استخوان با ضربات کم شدت

هرچند پوکی استخوان بخودی خود دردناک نبوده، اما شکستن استخوان در اثر پوکی استخوان دردناک می باشد، معمول ترین شکستگی استخوان در این بیماری شکستن استخوان های ستون فقرات می باشد.

دلایل ابتلا به پوکی استخوان و افراد در خطر پوکی استخوان

همانطور که گفتیم پوکی استخوان زمانی رخ می دهد که تولید استخوان های جدید با مرگ استخوان های قدیمی برابر نمی باشد، در این حالت تراکم استخوان شما کاهش یافته و شما دچار پوکی استخوان می شوید.عواملی که در ابتلا به این بیماری نقش ایفا می کنند، شامل پنج دسته خطرات و عوامل تغییر ناپذیر، سطح هورمونی، عوامل تغذیه ای، مصرف داروهای استروئیدی و سایر دارو ها و سبک زندگی می شوند.

خطرات و عوامل تغییر ناپذیر و پوکی استخوان

  • جنسیت شما، زنان بیشتر از مردان در خطر ابتلا به این بیماری هستند.
  • سن، افراد مسن بیشتر از دیگران در خطر این بیماری می باشند.
  • نژاد، افراد سفیدپوست و همچنین آسیایی ها در خطر بیشتری قرار دارند.
  • سابقه خانوادگی، ابتلا پدر و مادر و خواهر و بردار به پوکی استخوان خطر ابتلای شما را نیز افازیش می دهد.
  • جثه شما، افرادیکه جثه کوچکی دارند در خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری قرار دارند، چراکه ممکن است ساخت استخوان در این افراد کم تر باشد.

سطوح هورمونی و پوکی استخوان

  • هورمون های جنسی، کاهش سطح هورمون استروژن در یائسگی یکی از مهم ترین عوامل ابتلا به پوکی استخوان می باشد. همچنین سطح استروژن در خانم ها هنگام درمان با بعضی از شیوه های درمان سرطان نیز کاهش می یابد. در مردان، سطح تولید تستوسترون در گذر زمان کاهش می یابد و همچنین بعضی از انواع درمان های سرطان پروستات نیز باعث کاهش سطح تستوسترون می شود، این کاهش سطح هورمون های جنسی در زنان و مردان می تواند باعث ضعیف شدن استخوان ها گردد.
  • مشکلات تیروئیدی، مقدار زیاد هورمون تیروئید می تواند باعث ضعف استخوانی شود. زمانی هورمون تیروئید خون شما زیاد است که شما تیروئید پرکار داشته و یا میزان زیادی دارو برای درمان کم کاری تیروئید دریافت می نمایید.
  • سایر غدد، پوکی استخوان با بیماری های غدد دیگر از جمله پاراتیروئید پرکار و غدد آدرنال نیز در ارتباط می باشد.

عوامل تغذیه ای و پوکی استخوان

  • کمبود دریافت کلسیم، این کمبود در صورتیکه طولانی مدت باشد می تواند باعث ابتلا به پوکی استخوان شود. 
  • اختلالات خوردن، افردایکه دچار بیماری کم اشتهایی هستند، در خطر بیشتری برای ابتلا به پوکی استخوان می باشند. دریافت غذای کم می تواند میزان کلسیم در بدن را کاهش دهد. همچنین بی اشتهایی می تواند باعث توقف قاعدگی در زنان و به طبع آن افزایش خطر ابتلا به پوکی استخوان هستند.
  • جراحی دستگاه گوارش، افرادیکه با جراحی سایز معده خود را کاهش داده، عمل بای پس معده انجام می دهند و یا بخشی از روده را بر میدارند، درخطر بیشتری برای ابتلا به پوکی استخوان می باشند.

مصرف داروهای استروئیدی و سایر دارو ها و پوکی استخوان

مصرف طولانی مدت داروهای کورتیکواستروئید از جمله پردنیزون و کورتیزون، با ساخت استخوان تداخل دارد. همچنین پوکی استخوان با سایر داروه از جمله:

  • داروهای پیشگیری و درمان تشنج
  • داروهای پیشگیری و درمان افسردگی
  • داروهای پیشگیری و درمان رفلاکس معده
  • داروهای پیشگیری و درمان سرطان
  • داروهای پیشگیری و درمان رد پیوند اعضا

سبک زندگی و پوکی استخوان

  • کم تحرکی، افرادیکه تمام مدت نشسته بوده و کم تحرک هستند، در خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری پوکی استخوان می باشند.
  • افراد الکلی، مصرف منظم الکل می تواند خطر ابتلای شما به بیماری پوکی استخوان را افزایش دهد.
  • سیگار کشید، هرچند دلیل اصلی تاثیر سیگار بر پوکی استخوان معلوم نیست، اما تحقیقات نشان می دهند که پوکی استخوان و مصرف سیگار با هم مرتبط می باشند.

تشخیص پوکی استخوان

تراکم استخوان شما یا تست های مربوط به این بیماری از جمله تست با اشعه ایکس مشخص می شود. افراد بالای 65 سال، افراد یائسه، مبتلایان به بیماری های تیروئید، کبد، کلیه، دیابت نوع 1 و افرادیکه سابقه این بیماری را در خانواده شان دارند باید تست تراکم استخوان انجام دهند.

درمان پوکی استخوان

اکثر درمان هایی که برای پوکی استخوان انجام می شوند در جلوگیری از کاهش تراکم استخوان و پیشگیری از شکستگی استخوان مفید می باشند. بعضی از انواع پوکی استخوان با رژیم غذایی و تغییرات سبک زندگی قابل مدیریت می باشند. سایر روش های درمانی استفاده از دارو بوده که باید توسط پزشک تجویز شود. این درمان ها می توانند شامل:

  • ورزش هایی که باعث تقویت ماهیچه ها می شوند
  • ترک سیگار
  • داروهای درمان پوکی استخوان همچون و همچنین بعضی از انواع هورمون ها
  • تزریق داروهایی برای خانم ها که خطر شکستگی را کاهش می دهند
  • اجتناب از مصرف الکل
  • مکمل های حاوی کلسیم و ویتامین D

پیشگیری از ابتلا به پوکی استخوان

سه عامل برای حفظ سلامت استخوان ها بسیار مهم می باشند، این عوامل شامل دریافت میزان مناسب کلسیم، دریافت میزان مناسب ویتامین D و ورزش منظم هستند. روش های پیشگیری از پوکی استخوان و رعایت این سه عامل مهم شامل:

  • دریافت کلسیم کافی، از دریافت میزان کافی کلسیم اطمینان حاصل نمایید. بعضی از تحقیقات این میزان کافی را 1000 میلی گرم در روز برای افراد زیر 50 سال و 1200 میلی گرم در روز برای افراد بالای 50 سال می باشد. این کلسیم را می شود هم از طریق مکمل و هم از طریق بعضی از خوراکی ها تامین نمود. برای آشنایی با خوراکی های حاوی کلسیم مقاله غذاهای مفید برای سلامت استخوان را مطالعه نمایید.
  • ویتامین D، از دریافت ویتامین D کافی اطمینان حاصل نمایید. بعضی از تحقیقات میزان کافی ویتامین D را 400-800 IU در روز برای افراد زیر 50 سال و 800-1000 IU برای افراد بالای 50 سال می باشد. برای آشنایی با ویتامین D و خوراکی های حاوی آن این مقاله را بخوانید.
  • ورزش، یکی دیگر از راههای حفظ سلامت استخوان ها و پیشگیری از پوکی استخوان ورزش می باشد. ورزش هایی همچون پیاده روی، بالا رفتن از پله، آهسته دویدن، ورزش های راکتی و شنا مفید می باشند.
  • مصرف سویا، چراکه سویا حاوی استروژن گیاهی که برای حفظ سلامت استخوان ها مفید است، می باشد.
  • ترک مصرف الکل
  • کاهش مصرف کافئین
  • ترک مصرف سیگار

آخرین ویرایش: - -

 

درمان دیابت با طب سنتی

جمعه 24 بهمن 1393 11:44 ق.ظنویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین

 
دیابت بیماری‌ای است که شاید شما، پدر، مادر یا یکی از بستگان و دوستان نزدیک‌تان از آن رنج می‌برید. یعنی اگر به اطراف خود نگاه کنید افرادی را می‌شناسید که دچار دیابت یا مرض قند شده‌اند و این نشان از شیوع بالای بیماری در جامعه دارد.

مشکلی که دیابت برای فرد ایجاد می کند عوارضی از قبیل سخت و شکننده شدن عروق خونی، سکته قلبی و مغزی، عوارض چشمی و شبکیه، مشکلات کلیوی، زخم و عفونت در پا، ضعیف شدن سیستم ایمنی و مشکلات سیستم اعصاب محیطی است.

مهم ترین نکته در درمان دیابت جلوگیری از این عوارض است تا فرد بتواند زندگی طبیعی خود را ادامه دهد.

بیمار دیابتی باید داروهای خود را به طور مرتب مصرف کند، از قطع یا جایگزین کردن داروی خود با داروها یا فرآورده های دیگر به صورت خودسرانه پرهیز کند و شیوه زندگی و عادات غذا خوردن خود را با نظر و مشورت پزشک متخصص تغییر دهد.


لبته گیاهانی نیز وجود دارند که خاصیت کاهندگی قند خون را دارند و می توانند از سوی بیمار، البته با نظر پزشک متخصص استفاده شوند که این امر شاید بتواند به کاهش قند خون و عوارض ناشی از دیابت کمک کند.

یکی از این مواد طبیعی، تخم شنبلیله است که حاوی مواد موثره ای است که باعث کاهش قند و حتی چربی خون می شود.

خیار تلخ نیز میوه ای شبیه کدو و حاوی ماده ای است که به کاهش قندخون کمک می کند.

هندوانه ابوجهل که در بعضی مناطق به آن خربزه روباه نیز گفته می شود در طب سنتی بسیاری از کشورها ازجمله ایران از درمان های کاهش قند خون محسوب می شود.

هندوانه ابوجهل دارای مواد موثری است که باعث کاهش قند خون می شود البته مصرف این گیاه باید با احتیاط و تحت نظر پزشک انجام شود، زیرا مصرف زیاد آن بسیار خطرناک است و عوارضی نظیر اسهال خونی را به دنبال دارد.

گزنه نیز دارای خواص کاهنده قند خون است که معمولا همرا با هندوانه ابوجهل مصرف می شود.

خارمریم نیز با مکانیسم افزایش حساسیت گیرنده های سلولی نسبت به انسولین باعث کاهش قند خون شده و تا حدی در کاهش چربی خون نیز موثر است. مصرف روزانه دو تا سه فنجان دم کرده چای سبز نیز تاثیر مفیدی در کاهش قند خون دارد.

برگ گیاه قره قات نیز می تواند باعث کاهش قند خون شده و برخی مطالعات تاثیر منفی آن در کاهش عوارض درازمدت دیابت را نیز نشان داده است. برگ درخت گردو نیز حاوی مواد موثره ای است که در کاهش قند خون موثر است.

برگ زیتون، حنظل، سیاه دانه، عدس کوهی، گل انار، آلوئه ورا، دارچین و گلپوره نیز از دیگر گیاهان کاهنده قند خون هستند.

از سیر نیز غافل نشوید؛ سیر دارای مواد موثری است که باعث کاهش قند خون و افزایش میزان انسولین خون می شود البته مصرف این گیاهان حتما باید با تجویز و تحت نظر پزشک انجام شود.

مصرف خودسرانه این گیاهان یا فرآورده های دارویی دیگر و قطع داروهای دیابت بسیار خطرناک است و عوارض جدی به دنبال خواهد داشت.

دکتر امیرهومن کاظمی – متخصص طب سوزنی و گیاهان دارویی

سایت پزشکی و مجله سلامتی راستینه



آخرین ویرایش: - -

 

خواص ویتامین A چیست؟ خطرات ویتامین آ کدام است؟

جمعه 24 بهمن 1393 11:38 ق.ظنویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین

 


ویتامین A (رتینوئید) برای بینایی و دید خوب و سیستم ایمنی سالم و رشد سلول ها لازم می باشد. ویتامین A به دو نوع تقسیم می شود. این مقاله بیشتر در مورد نوع اول آن که از حیوانات بدست آمده و رتینوئید نام دارد، نوشته شده است. نوع دوم ویتامین آ بتا کاروتن (Beta-carotene) نام دارد که ریشه گیاهی دارد.

پیشنهاد انجمن قلب آمریکا برای تامین نیاز بدن به آنتی اکسیدن ها از جمله بتا کاروتن این است که، با مصرف یک رژیم غذایی سالم و مناسب و سرشار از انواع میوه و سبزیجات نیاز بدن را تامین کرده و تا زمانیکه دچار کمبود شدید ویتامین های مختلف نشدید، از مکمل های صنعتی استفاده نکنید.

مصرف مقادیر بالای آنتی اکسیدان (از جمله ویتامین A) ممکن است خطرات بیشتری نسبت به سود آن داشته باشد. برطبق تحقیقات جدید مکمل های ویتامین آ و یا ترکیب ویتامین A بهمراه سایر آنتی اکسیدان ها که در بعضی مکمل ها وجود دارد، می تواند خطر مرگ را افزایش دهد.

چرا افراد ویتامین آ مصرف می کنند؟

ویتامین A ی خوراکی و یا پماد ویتامین آ از داروهای معمول برای درمان جوش صورت و سایر مشکلات پوستی از جمله چین و چروک می باشد. همچنین ویتامین A برای درمان خشکی چشم و دانه های سرخک نیز استفاده می شود. بعلاوه ویتامین آن برای درمان انواع خواص سرطان خون لوسمی نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

بمنظور بررسی تاثیر ویتامین آ بر مشکلات و بیماری های دیگر از جمله سرطان، آب مروارید و ایدز/اچ ای وی تحقیقات زیادی انجام شده است اما نتایج شان غیرقاطع می باشد.

اکثر افراد ویتامین A کافی از رژیم غذاییشان دریافت می کنند اما ممکن است پزشک بعد از بررسی متوجه کمبود ویتامین آ در فرد شده و برای وی مکمل ویتامین آ تجویز می کند. خطر ابتلا به کمبود ویتامین A در افرادیکه بیماری خاصی دارند (مانند سوءهاضمه) و یا رژیم غذایی خیلی بدی دارند بیشتر می باشد.

منابع طبیعی بتا کاروتن ممکن است خطر ابتلا به سرطان را کاهش دهند، اما مکمل های صنعتی این ویتامین تاثیری برروی سرطان و خطر ابتلا به سرطان ندارند.

مقدار توصیه شده ویتامین a

بهترین شیوه دریافت ویتامین آ از منابع طبیعی و با خوردن طیف گسترده ای از میوه ها، سبزیجات، حبوبات، دانه ها و غلات کامل است. میزان توصیه شده مصرف ویتامین آ (RDA) برای افراد مختلف به شرح زیر می باشد:

کودکان

  • 1 تا 3 سال – 300 میکروگرم در روز
  • 4 تا 8 سال – 400 میکروگرم در روز
  • 9 تا 13 سال – 600 میکروگرم در روز

بزرگسالان

  • مردان 14 سال به بالا – 900 میکروگرم در روز
  • زنان 14 سال به بالا – 700 میکرووگرم در روز
  • زنان باردار 14 تا 18 سال – 750 میکروگرم در روز
  • زنان باردار 19 سال به بالا – 770 میکروگرم در روز
  • زنان شیرده تا 19 سال – 1200 میکروگرم در روز
  • زنان شیرده 19 سال به بالا 1300 میکروگرم در روز

منابع غذایی ویتامین A

ویتامین آ در منابع حیوانی همچون تخم مرغ، گوشت، شیر های غنی شده، پنیر، خامه، جگر، قلوه، ماهی کاد و روغن ماهی هالیبوت موجود می باشد. البته همه این منابع غیر از شیر کم چرب غنی شده با ویتامین A حاوی مقادیر زیادی چربی اشباع و کلسترول می باشند.

منابع بتا کاروتن شامل:

  • میوه های نارنجی و زرد همچون طالبی، گریپ فروت، و زردآلو می باشد.
  • سبزیجاتی همچون هویج، کدو تنبل، سیب زمینی شیرین و کدوی حلوایی می باشد.
  • سایر منابع بتا کاروتن شامل کلم بروکلی، اسفناج و بیشتر انواع سبزیجات تیره می باشد.

هرچه میوه و یا سبزی ای پررنگ تر باشد میزان بتا کاروتن آن بیشتر می باشد. منابع گیاهی حاوی بتا کاروتن بدون چربی و کلسترول هستند.

اثرات جانبی و خطرات ویتامین A  و کمبود ویتامین A

اگر بدن شما میزان کافی ویتامین آ دریافت نکند، احتمال ابتلای شما به بیماری های عفونی و مشکلات بینایی بیشتر می شود.

اگر میزان کمی ویتامین A مصرف کنید و کمبود ویتامین A داشته باشید ممکن است مریض شوید. از طرف دیگر مصرف زیاد ویتامین A ممکن است باعث نواقص مادرزادی، بیماری های کبد و کلیه و پوکی استخوان شود.

مصرف مقادیر بالای بتا کاروتن باعث بیماری شما نشده ولی می تواند رنگ پوستتان را زرد و یا نارنجی نماید. بعد از قطع مصرف و کاهش بتا کاروتن بدن، رنگ پوست بشکل طبیعی بر می گردد.

علایم مسمویت با ویتامین آ شامل خشکی پوست، درد مفاصل، تهوع، سردرد و گیجی می شود.

مکمل های ویتامین A ممکن است با سایر داروها همچون داروهای پیشگیری از بارداری، رقیق کننده های خون (کومادین)، داروهای درمان جوش (آکوتان)، داروهای درمان سرطان و سایر داروها تداخل داشته باشد. قبل از مصرف این مکمل ها با پزشک خود مشورت نمایید.

بیشتر از آنچه که توصیه شده است ویتامین آ مصرف نکنید، مگر اینکه پزشکتان تجویز کرده باشد. مصرف مکمل های حاوی ویتامین A بدون تجویز پزشک مجاز نیست.

سایت پزشکی و مجله سلامتی راستینه


آخرین ویرایش: جمعه 24 بهمن 1393 11:39 ق.ظ

 

کم خونی چیست؟ علایم، دلایل، پیشگیری و درمان کم خونی

جمعه 24 بهمن 1393 11:36 ق.ظنویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین

 


کم خونی (Anemia) بیماری ای است که در آن شما گلبول قرمز خون سالم و کافی برای رساندن اکسیژن به سایر بافت های بدنتان ندارید. ابتلا به کم خونی ممکن است باعث احساس خستگی در شما شود. کم خونی شامل شاخه ها و شکل های مختلفی می‌باشد که هرکدام دلایل مختلفی دارند، از دست دادن خون یکی از شایع ترین دلایل ابتلا به کم خونی است. کم خونی می تواند دائمی و یا موقتی باشد و شدت آن ممکن است متعادل و یا شدید باشد.

اگر احساس می‌کنید به کم خونی مبتلا هستید، به پزشک مراجعه نمایید چراکه کم خونی ممکن است نشانه یک بیماری جدی و سخت باشد. درمان کم خونی می‌تواند شامل دریافت مکمل و یا دریافت مراقبت پزشکی باشد. پیشگیری از بعضی از انواع کم خونی با یک رژیم غذایی سالم و متنوع ممکن می‌باشد.

علایم کم خونی

علایم و نشانه های ابتلا به کم خونی بسته به دلیل کم خونی، نوع کم خونی و بیماری های مرتبط به کم خونی متفاوت است، این علایم ممکن است شامل:

  • خستگی و احساس فرسودگی
  • رخوت و بی حالی
  • بی قراری و ناراحتی
  • تنگی نفس و یا مشکل در تنفس
  • تمرکز ضعیف
  • تپش قلب
  • حساسیت به هوای سرد
  • پوست رنگ پریده
  • درد قفسه سینه

سایر علایم زیر ممکن اند اما معمول نیستند:

  • وزوز گوش ها
  • سردرد
  • تاثیر بر حس چشایی
  • خشکی زبان
  • مشکل در بلعیدن غذا
  • ناخن های خشک و پوسته پوسته
  • سندرم پای بی قرار

دلایل کم خونی

شما زمانی دچار کم خونی می‌شوید، که خون شما گلبول قرمز کافی ندارد. زمانی گلبول های قرمز شما کم می‌شود که:

  • بدن شما گلبول قرمز کافی تولید نمی‌کند و یا گلبول تولید شده بدرستی عمل نمی‌کند.
  • بدن شما گلبول های قرمز تولید شده را نابود می‌کند، در این حالت که معمولا بدلیل سایر بیماری ها و عوامل رخ می‌دهد، عمر گلبول قرمز تولید شده کم تر از حد لازم بوده و با مرگ گلبول، بدن دچار کم خونی می‌شود.
  • خونریزی باعث از دست دادن گلبول های قرمز خون و هموگلوبین شده و باعث کم شدن تعداد گلبول قرمز خون می‌شود. این خونریزی ها ممکن است بدلیل مواردی از جمله زخم معده، هموروئید، التهاب معده، سرطان، بعضی از انواع داروها، بعضی از انواع داروهای پیشگیری از بارداری، قاعدگی، جراحی و اهدای خون باشد.

دلایل انواع شایع کم خونی شامل:

    • کم خونی ناشی از فقر آهن.
    • کم خونی ناشی از کمبود ویتامین.
    • کم خونی ناشی از بیماری های مزمن.
    • کم خونی ناشی از عوامل ارثی

عواملی که خطر کم خونی را افزایش می‌دهد

عواملی که در ادامه بیان می‌کنیم، می‌توانند باعث ایجاد کم خونی در افزاد شوند، این عوامل شامل:

  • رژیم غذایی فاقد ویتامین های مورد نیاز. رژیم های غذایی که میزان کمی آهن ویتامین b 12 و فولیک اسید در آنها موجود است، خطر ابتلا به کم خونی را افزایش می‌دهد.
  • اختلالات روده ای. ابتلا به اختلالات روده‌ای که بر جذب مواد مغذی توسط بدن شما تاثیر می‌گذارد، می‌تواند خطر ابتلای شما به کم خونی را افزایش دهد.
  • قاعدگی. عموما زنان در سنین قاعدگی بیشتر از مردان و زنان یائسه دچار کم خونی می‌شوند.
  • بارداری. اگر شما باردار هستید، خطر ابتلا به کم خونی در شما افزایش می‌یابد.
  • بیماری های مزمن. بیماری های همچون سرطان، نارسایی کبد یا کلیه یا سایر بیماری های مزمن خطر ابتلا به کم خونی را افزایش می‌دهند.
  • سایر عوامل. سابقه آلوده شدن به بعضی از عفونت ها، بیماری های خونی و بیماری های خود ایمنی، مصرف الکل، آلوده شدن به مواد سمی و مصرف بعضی از انواع داروها می‌تواند باعث ابتلا به کم خونی شود.

عوارض ابتلا به کم خونی

کم خونی درمان نشده می‌تواند باعث ابتلا به سایر عوارض و مشکلات از جمله:

  • خستگی شدید. زمانیکه کم خونی شدید باشد، شما ممکن است انقدر خسته باشید که نتوانید کاری انجام دهید.
  • بیماری های قلبی. کم خونی می‌تواند باعث تپش قلب (آریتمی قلبی) شود. همچنین از آنجاییکه قلب برای رسیدن اکسیژن کافی به بدن باید بیشتر کار کند، ممکن است فرد دچار نارسایی احتقانی قلبی ( congestive heart failure) شود.
  • مرگ. بعضی از انواع کم خونی ارثی می‌توانند جدی بوده و حتی زندگی افراد را تهدید کنند. همچنین از دست دادن سریع و شدید خون می‌تواند باعث کم خونی حاد شده و حتی باعث مرگ افراد شود.

میزان مناسب گلبول قرمز خون

میزان عمومی و مناسب تعداد گلبول قرمز خون می‌بایست :

  • برای مردان: 4.7 تا 6.1 میلیون گلبول قرمز در هر میکرولیتر
  • برای زنان: 4.2 تا 5.4 میلیون گلبول قرمز در هر میکرولیتر

این میزان گلبول تعداد معمول بوده و در بعضی از نواحی یا آزمایشگاهها میزان مناسب در رنج دیگری ممکن است باشد، برای اطلاع از رنج مناسب ناحیه تان می‌بایست به آزمایشگاه یا پزشک مراجعه نمایید.

درمان کم خونی

درمان کم خونی بسته به علت آن متفاوت است، بعضی از انواع درمان بسته بیماری مربوطه شامل:

  • درمان کم خونی مربوط به فقرآهن. در این شرایط پزشک شما از مکمل های حاوی آهن برای تنظیم سطح گلیول قرمز خون استفاده می‌کند.
  • درمان کم خونی مربوط به رژیم غذایی. بیمارانی که کم خونی آنها به دلیل رژیم غذایی ناسالم آنهاست و رژیم غذایی آنها فاقد آهن است و یا کم آهن می‌باشد، باید اقدام به گنجاندن غذاهای حاوی آهن همچون سبزیجات سبز تیره برگدار، کنگر فرنگی، زردآلو، لوبیا، عدس، نخود، سویا، گوشت، آجیل، آلو بخارا و کشمش در رژیم غذایی شان نمایند.
  • درمان کم خونی مربوط به بیماری های دیگر. اگر کم خونی به علت ابتلا به سایر بیماری ها باشد، می‌بایست برای درمان کم خونی بیماری مربوطه را درمان نمود. همچنین اگر علت کم خونی بعلت مصرف داروها از جمله داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) باشد، می‌بایست دارویتان را با دارویی مشابه و بدون عارضه جایگزین نمایید.

پیشگیری از ابتلا به کم خونی

خیلی از انواع کم خونی قابل پیشگیری نمی‌باشند. بااینحال بعضی از انواع دیگر از جمله کم خونی بسته به فقزآهن و کمبود ویتامین، با یک رژیم غذایی پر ویتامین قابل پیشگیری می‌باشد، این ویتامین ها و مکمل ها شامل:

  • آهن. غذاهای سرشار از آهن همچون سبزیجات سبز تیره برگدار، کنگر فرنگی، زردآلو، لوبیا، عدس، نخود، سویا، گوشت، آجیل، آلو بخارا و کشمش می بایست در رژیم غذایی گنجانده شود.
  • فولیک اسید. فولات و هم خانواده اش فولیک اسید در مرکبات و آبشان، موز، سبزیجات تیره و برگدار، حبوبات و غذاهای غنی شده موجود می‌باشد.
  • ویتامین b-12. این ویتامین بصورت طبیعی در گوشت و لبنیات موجود می‌باشد. همچنین این ویتامین در بعضی از شیرهای سویا هم موجود است.
  • ویتامین C. خوراکی های حاوی ویتامین C از جمله مرکبات، خربزه و هندوانه و انواع توت ها به جذب آهن کمک می‌نمایند.

همچنین در صورتیکه در خانواده شما کم خونی ارثی وجود دارد، به یک مشاور ژنتیک مراجعه نمایید.

سایت پزشکی و مجله سلامتی راستینه


آخرین ویرایش: جمعه 24 بهمن 1393 11:48 ق.ظ

 

راه درمان تب کودک

سه شنبه 21 بهمن 1393 10:00 ق.ظنویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین

 

معمولا دقیق‌ترین راه برای تشخیص تب، اندازه‌گیری درجه حرارت بدن کودک توسط دماسنج است


تب، واکنش دفاعی بدن و علامت یک بیماری است و در واقع بیماری به حساب نمی‌آید، تب ممکن است به دلایل مختلف عفونی یا غیرعفونی ایجاد شود و در کودکان می‌تواند علامت بیماری مهمی باشد، بخصوص در مواردی که تب طول بکشد یا تکرار شود، حتما باید به پزشک مراجعه کرد

 درمان تب در کودکان

Baby Fever

از کجا بفهمیم کودکمان تب دارد؟

دمای بالای 37.8 درجه سلسیوس دهانی در کودکان تب محسوب است.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

شما بهتر از همه می توانید تشخیص دهید که کودکتان بدحال است یا نه. بنابراین در صورتیکه احساس نگرانی می کنید ، صرف نظر از اینکه درجه حرارت بدن کودک چقدر است، به پزشک مراجعه کنید. بعلاوه، درجه حرارت تنها شاخص نگران کننده بودن تب کودک نیست. سن و رفتار کودک نیز مهم است. تب در کودکان زیر 3 ماه جدی تر است و تب بالایی که مانع بازی کردن و غذا خوردن کودک نمی شود ممکن است چندان جدی نباشد. بخاطر داشته باشید که زمانی که کودک در حال فعالیت است بدنش گرمتر از زمانی است که تازه از خواب بیدار شده. نکته دیگری که باید بیاد داشت این است که سیکل طبیعی ترموستات داخلی بدن انسان بگونه ای است که درجه حرارت بدن انسان در ساعات غروب و سر شب بالا می رود .

با توجه به آنچه گفته شد، در موراد زیر باید به پزشک مراجعه کرد:

درجه حرارت مقعدی بالای 38 درجه سانتیگراد در کودک کمتر از سه ماه

درجه حرارت مقعدی بالای 38.3 درجه سانتیگراد در کودک سه ماهه و بالاتر

اعداد فوق در صورت چک دما از طریق دهان 1 درجه افزایش می یابند.

وجود علائم زیر همراه با تب نیز می تواند نشانه جدی بودن مشکل باشد :

کاهش اشتها، بی حالی، رنگ پریدگی یا بر افروختگی واضح، یا وجود تغییرات دیگر در رفتار یا ظاهر کودک

وجود دانه های کوچک قرمز-ارغوانی روی بدن که با فشار دادن سفید نمی شوند یا وجود لکه های ارغوانی بزرگ؛ هر دو این علائم می توانند نشانه عفونت باکتریال جدی باشند.

کودک نمی تواند غذا را ببلعد و آب دهانش مرتب می ریزد؛ این ممکن است علامتی از اپی گلوتیت (التهاب اپی گلوت – اپیگلوت قسمتی از حنجره است که موقع بلع غذا مانع ورود غذا به مری و مجاری تنفسی می شود) باشد. اپی گلوتیت سبب تورم قسمت عقبی گلو شده و می تواند جان کودک را به خطر اندازد.

حتی بعد از تمیز کردن بینی، کودک نمی تواند خوب نفس بکشد که ممکن است نشانه ای از ذات الریه یا آسم باشد.

کودک به نظر هذیان آلود و گیج می رسد و بسیار تحریک پذیر و کج خلق است؛ این علائم ممکن است علائم یک عفونت ویروسی یا باکتریال جدی باشند.

در صورتیکه بابت ظاهر یا رفتار کودک خود دچار نگرانی هستید، صرف نظر از اینکه درجه حرارتش بالا باشد یا نه، حتماً به پزشک مراجعه کنید. همچنین به خاطر داشته باشید که تب تنها یکی از علائم بیماری است. توجه داشته باشید که علائمی نظیر سرفه و گوش درد (در صورتیکه به آن مشکوکید) یا استفراغ و اسهال را حتماً به پزشک اطلاع دهید زیرا به وی در تشخیص کمک می کند.

قبل از مراجعه به پزشک چه کارهایی می توان انجام داد؟

اگر کودک شما زیر 3 ماه است بهتر است کودک را نزد پزشک ببرید. همچنین بهتر است قبل از مراجعه به پزشک از داروی تب بر استفاده نکنید زیرا ممکن است مانع تشخیص صحیح شود.

صرف نظر از اینکه کودک شما در چه سنی است، اگر علائمی دال بر بیماری یا عفونتی جدی دارد باید او را نزد پزشک ببرید.

دلیل تب چیست؟

تب عموماً علامتی دال بر واکنش بدن کودک به عفونت است. سیستم دفاعی بدن کودک شامل گلبول های سفید خون است که به باکتری ها حمله کرده و آنها را از بین می برند.

یکی دیگر از دلایل تب گرمازدگی است. گرما زدگی عارضه ای خطرناک است که ممکن است بر اثر بازی کردن کودک در آفتاب یا ماندن در اتومبیلی که شیشه هایش بالاست در یک روز گرم اتفاق افتد. اگر بدن کودک بر اثر ماندن زیر آفتاب یا در فضای سربسته و گرم تب دار باشد و درجه حرارتش با در آوردن لباس ها و ماندن در محیط خنک پایین نیاید باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد.

راه های پایین آوردن تب :

اگر کودک بر اثر تب بی حال نشده است لزومی به استفاده از دارو نیست. برای پایین آوردن تب می توانید مقدار زیادی شیر مادر بدهید تا هم درجه حرارتش پایین آید و هم از کم شدن آب بدن جلوگیری شود. همچنین زیاد به کودک لباس نپوشانید. بالا بودن درجه حرارت بدن کودک ممکن است ناشی از لباس بیش از حد، هوای گرم، و یا فعالیت زیاد باشد. در این مواقع بهتر است لباس کودک را کم کرده و تشویقش کنید که کمی استراحت کند و یا فعالیت کمتری در یک فضای خنک داشته باشد.

اگر تب کودک را اذیت می کند می توانید با آب ولرم پاشویه کنید و یا در وان پر از آب ولرم قرار دهید. پاشویه به شستن پاها و یا انداختن پارچه خیس روی پاها محدود نمی شود. برای پاشویه می توانید یک اسفنج را به آب ولرم آغشته کنید و از بالا روی بدن کودک بکشید.

هرگز با استفاده از الکل نوزاد را پاشویه نکنید زیرا الکل از طریق پوست جذب شده و وارد خون می شود. ورود الکل به خون می تواند سبب بروز مشکلات تنفسی یا تشنج شود و یا کودک بر اثر افت قند خون خواب آلوده یا تحریک پذیر گردد.

چه داروهای تب بری برای کودک بی خطرند؟

با تأیید پزشک می توانید از استامینوفن و ایبوپروفن کودکان برای پایین آوردن تب استفاده کنید. (استفاده از ایبوپروفن در کودکان زیر 6 ماه توصیه نمی شود.) دوز صحیح دارو بستگی به وزن کودک دارد. سعی کنید همیشه با استفاده از یک پیمانه یا قطره چکان دوز دقیق دارو را به کودک بدهید. هیچگاه هیچ داروی تب بری را بیش از تعداد دفعات توصیه شده به کودک ندهید. تعداد دفعات معمول تجویز استامینوفن هر 4 ساعت و ایبوپروفن هر 6 ساعت است..

هیچگاه به کودک خود آسپیرین ندهید. آسپیرین ممکن است کودک را مستعد سندرم رای کند. این بیماری نادر است ولی می تواند کشنده باشد.

توصیه آخر اینکه: بسیاری از داروهای ضد سرماخوردگی و سرفه، حاوی ترکیبات تب بر نظیر ایبوپروفن یا استامینوفن نیز هستند. قبل از استفاده از این داروها روی بروشور و روی جعبه دارو را بدقت مطالعه کنید و در صورتیکه دارای ترکیبات تب بر است از دادن داروی تب بر دیگر به کودک خودداری کنید.

چرا تب کودک با وجود دادن تب بر پایین نمی آید؟

اگر تب 30 تا 45 دقیقه بعد از مصرف دارو ادامه یافت برای اطمینان از کافی بودن دارو، دوز دارو و پیمانه ای را که با آن دارو را به کودک داده اید کنترل کنید. در صورتیکه میزان داروی داده شده کافی باشد ممکن است بدن کودک به دارو جواب نداده است. اگر استامینوفن ظرف یک ساعت تب را پایین نیاورد، برای استفاده از داروی دیگر با پزشک مشورت کنید.

در صورت وقوع تشنج ناشی از تب چکار باید کرد؟

بالا رفتن ناگهانی تب (مثلاً از 38.9 به 40.5 درجه سانتی گراد) ممکن است سبب تشنج شود. در بیشتر موارد، “تشنج ناشی از تب” بی خطر است ولی این از اهمیت موضوع کم نمی کند و باید به آن توجه کافی کرد. در صورتیکه کودک به چنین تشنجی دچار شد (تنفس کودک سنگین می شود، آب دهانش راه می افتد، سیاهی چشم هایش بالا می رود، و یا دست و پایش بشدت تکان می خورد)، بلافاصله او را به پشت یا به پهلو و دور از اجسام سخت و تیز بخوابانید. سر کودک را به آرامی به یک طرف برگردانید تا استفراغ یا بزاق براحتی از دهانش خارج شود. مطمئن شوید چیزی در دهانش نیست و تا زمانی هم که در حال تشنج است چیزی در دهانش نگذارید. سعی کنید مدت زمان طول کشیدن تشنج را بخاطر بسپارید. این نوع تشنج ها معمولاً بین ده ثانیه تا سه یا چهار دقیقه طول می کشند.

وقتی تشنج تمام شد سعی کنید درجه حرارت بدن کودک را پایین بیاورید تا مانع بروز تشنج های بعدی شوید. اگر کودک هوشیار است می توانید به او استامینوفن کودکان یا -در صورتیکه بزرگتر از 6 ماه است- ایبوپروفن کودکان بدهید. لباس های کودک را در آورید و او را با آب ولرم پاشویه کنید. اگر کودک هوشیار است و میتواند چیزی بخورد به او شیر سینه یا شیر خشک بدهید.

حتی اگر تشنج خفیف باشد یا فقط چند ثانیه طول کشیده باشد با پزشک خود تماس بگیرید و در صورت لزوم کودک را نزد او ببرید. اگر در زمان تشنج رنگ کودک به آبی متمایل شد، بیشتر از چند دقیقه تکان های شدید داشت، بعد از تشنج در نفس کشیدن مشکل داشت، و یا یک ساعت بعد از تشنج هنوز هم بی حال و خواب آلوده بود به اورژانس اطفال مراجعه کنید.

تب کودک

چرا تب کودک بعد از پایین آمدن دوباره بر می گردد؟

تا زمانی که عفونت برطرف نشود کودک تب می کند و این مسئله ممکن است 2 تا 3 روز طول بکشد. بعضی عفونت ها نظیر آنفولانزا، ممکن است 5 تا 7 روز طول بکشد. اگر کودک آنتی بیوتیک می گیرد ممکن است 48 ساعت طول بکشد تا تب پایین بیاید. داروهای تب بر درجه حرارت بدن را موقتاً پایین می آوردن ولی تأثیری بر عفونت ندارند.

وجود تب بدون علامت دیگر

در صورتیکه کودک تب داشته باشد ولی علائم دیگری نظیر آبریزش بینی، سرفه، استفراغ، یا اسهال نداشته باشد تشخیص می تواند مشکل باشد. بعضی عفونت های ویروسی نظیر Roseola
(جوش های قرمز پوستی) سبب ایجاد سه روز تب بالا و متعاقب آن جوش های صورتی کم رنگ بر روی پوست تنه می شوند. عفونت های جدی تر نظیر مننژیت (التهاب پرده های نخاع)، عفونت های ادراری، یا باکتریمی (وجود باکتری در خون) نیز ممکن است سبب تب بالا بدون علائم دیگر شوند. در صورتیکه کودکتان تب بالا بدون علائم دیگر دارد به پزشک مراجعه کنید.

تب، واکنش دفاعی بدن و علامت یک بیماری است و در واقع بیماری به حساب نمی‌آید، تب ممکن است به دلایل مختلف عفونی یا غیرعفونی ایجاد شود و در کودکان می‌تواند علامت بیماری مهمی باشد، بخصوص در مواردی که تب طول بکشد یا تکرار شود، حتما باید به پزشک مراجعه کرد

با توجه به این‌که بچه‌ها قادر نیستند وضعیت جسمی خود را به خوبی توصیف کنند، شاید تشخیص تب داشتن یا نداشتن کودک، برای پدر و مادر کاری دشوار باشد

معمولا دقیق‌ترین راه برای تشخیص تب، اندازه‌گیری درجه حرارت بدن کودک توسط دماسنج است

راه‌های اندازه‌گیری درجه حرارت در کودکان عبارت است از راه مقعدی، زیرزبانی، زیربغلی و گوشی. البته باید توجه داشت دماسنج‌هایی که به صورت نواری هستند و روی پیشانی کودک قرار می‌گیرند، دقیق نیستند

در صورتی که تب پس از 24 ساعت در کودکان زیر دو سال یا 72 ساعت برای کودکان بالای دو سال ادامه پیدا کند، حتی اگر هیچ علامت خطر دیگری وجود نداشته باشد، حتما باید برای بررسی‌های بیشتر به پزشک مراجعه کرد

درجه حرارت بدن هنگام تب تحت نظارت مرکز کنترل حرارت در مغز است و به همین دلیل معمولا به مرز خطرناک نمی‌رسد. با این حال در بعضی از بیماران مانند کودکانی که به بیماری‌های مزمن قلبی یا ریوی، صرع و بیماری‌های متابولیک مبتلا هستند، یا کودکانی که سابقه تب و تشنج دارند، افزایش درجه حرارت بدن ممکن است باعث تشدید بیماری زمینه‌ای شود، یا بیماری زمینه‌ای را از حالت کنترل شده خارج کند

تب در ماه اول تولد می‌تواند دلایل جدی و خطرناکی داشته باشد. همچنین علائم همراه با تب مثل خواب‌آلودگی و کاهش سطح هوشیاری، استفراغ‌های مکرر، عدم توانایی در خوردن غذا یا ضایعات پوستی نیز برای تعیین میزان وخامت بیماری مولد تب، کمک‌کننده هستند

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

شاید این سوال بسیاری از پدر و مادرها باشد، این‌که چه زمانی باید به پزشک مراجعه شود و چه هنگام می‌توانند منتظر بمانند تا وضعیت کودک بهبود یابد؟

زمان مراجعه به پزشک به سن بیمار، درجه حرارت بدن و علائم همراه بستگی دارد

هنگامی که کودک کمتر از سه ماه سن دارد و درجه حرارت مقعدی او 38 درجه سانتی‌گراد یا بیشتر است، یا زمانی که سنش بیشتر از سه ماه و درجه حرارت مقعدی‌اش 39 درجه سانتیگراد یا بالاتر باشد، باید به پزشک مراجعه کرد

همچنین در صورتی که سن کودک بیش از سه ماه و درجه حرارت مقعدی کمتر از 39 درجه سانتیگراد باشد، ولی تب با علائمی مانند امتناع از خوردن غذا، استفراغ یا اسهال مکرر، ظهور علائم کم‌آبی مثل کاهش میزان ادرار یا عدم وجود اشک هنگام گریه همراه باشد، نیز باید سریعا به پزشک مراجعه کرد

وجود علائمی مانند گلودرد یا درد گوش، تب‌های تکرارشونده، حتی به مدت چند ساعت در هر مرتبه تب، همراهی تب با بیماری زمینه‌ای مزمن، همراهی با ضایعات پوستی یا علائم ادراری نیز از دیگر شرایطی است که مراجعه فوری به پزشک را ضروری می‌سازد

در صورتی که تب پس از 24 ساعت در کودکان زیر دو سال یا 72 ساعت برای کودکان بالای دو سال ادامه پیدا کند، حتی اگر هیچ علامت خطر دیگری وجود نداشته باشد، حتما باید برای بررسی‌های بیشتر به پزشک مراجعه کرد

به هیچ عنوان نباید بدون نظر پزشک از آسپیرین برای کاهش درجه حرارت بدن استفاده کرد، چون این دارو می‌تواند عوارض بسیار خطرناکی برای کودک داشته باشد

همچنین بی‌قراری یا گریه شدید و غیرقابل کنترل، کاهش سطح هوشیاری یا خواب‌آلودگی، بروز هرگونه ضایعه پوستی جدید بخصوص دانه‌های بنفش‌رنگ که مثل کبودی به نظر می‌رسد، کبودی لب‌ها و زبان یا ناخن، سردرد شدید، تنفس سخت، تشنج، دل‌درد و آبریزش از دهان به دلیل عدم توانایی در بلع بزاق از موارد حادی هستند که باید فوری به نزد پزشک رفت

قبل از مراجعه به پزشک، لباس و پوشش کودک را کم و درجه حرارت محیط را کنترل کنید، طوری که هوا نه خیلی گرم باشد و نه سرد

در ضمن چون کودک هنگام تب، مقدار زیادی آب از دست می‌دهد، به او مقادیر زیادی مایعات بدهید

بسیاری از عوامل بیماری‌زای عفونی با افزایش درجه حرارت بدن از بین می‌روند و به همین دلیل نباید این گونه فرض کرد که همه تب‌ها را باید پایین آورد

اگر تب باعث بی‌حالی یا بی‌قراری کودک شود، یا به دلایلی که گفته شد افزایش درجه حرارت بدن برای بیمار مضر باشد، باید درجه حرارت بدن را کاهش داد

تا قبل از مراجعه به پزشک می‌توان با توجه به سن و وزن کودک، به مقدار مناسب از داروهای تب‌بر استفاده کرد

یکی از این داروها استامینوفن است، اما به هیچ عنوان نباید بدون نظر پزشک از آسپیرین برای کاهش درجه حرارت بدن استفاده کرد، چون این دارو می‌تواند عوارض بسیار خطرناکی برای کودک داشته باشد

به هیچ‌وجه نباید بدون مراجعه به پزشک به کودکان زیر دو ماه، دارو داد

یکی از راه‌هایی که برای پایین آوردن درجه حرارت بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد، روش تن‌شویه (مثل پاشویه) است، ولی باید توجه داشته باشید تن‌شویه هنگامی توصیه می‌شود که درجه حرارت بدن کودک بسیار بالا بوده و با استفاده از داروهای تب‌بر، به اندازه کافی پایین نیامده باشد

برای جلوگیری از احساس ناراحتی و لرز، باید روش پاشویه را نیم تا یک ساعت بعد از استفاده از داروی تب‌بر و با آبی که کمی از درجه حرارت دست مادر خنک‌تر است، استفاده کرد

برای تن‌شویه نیازی به افزودن موادی مانند نمک یا الکل نیست. اضافه کردن الکل به آب کاری خطرناک است، چون از طریق پوست جذب شده و موجب مسمومیت کودک می‌شود

بنابراین روش صحیح تن‌شویه به این شکل است که یا با استفاده از آب ولرم کودک را حمام نمایید، یا قسمت‌های مختلف بدن او مانند سینه، شکم، ران‌ها، زیربغل و پیشانی را با یک اسفنج یا حوله مرطوب، نمناک کرده و اجازه دهید با تبخیر آب از سطح پوست، درجه حرارت بدن کودک کاهش یابد

منبع:http://www.iranvij.ir/?p=1850765


آخرین ویرایش: سه شنبه 21 بهمن 1393 10:14 ق.ظ

 

تعداد کل صفحات ( 195 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...