تبلیغات
نمین Namin - محبت على (ع ) خیر دنیا و آخرت

نمین Namin

نمین، شهر فرهنگ و ادب

 

emam ali 032

اعمش كه یكى از علما و راویان حدیث است مى گفت : در سفر حج خانه خدا، همراه قافله از بیابانى مى گذشتیم ، به كنیزى رسیدم كه دو چشمش كور بود و مرتب مى گفت : خداوندا! به حق محمد(ص ) و آل محمد از تو مى خواهم كه چشمانم را به من بازگردانى .
نزدیك رفتم و گفتم : اى زن ! این چه حرفى است كه مى زنى ؟ مگر حضرت محمد(ص ) بر خداوند حقى دارد؟ كنیز پاسخ داد: تو كه حضرت محمد(ص ) را نمى شناسى ، مگر نمى دانى كه خداوند به جان عزیز او قسم خورده است ؟ گفتم : خداوند به جان پیامبر در كجا قسم خورده است ؟ گفت : مگر قرآن را نخوانده اى كه مى فرماید:


اى محمد! به جان تو سوگند، این مردم همیشه مست و غفلت زده و در گمراهى و حیرت باقى خواهند ماند (101)


اگر پیامبر نزد خدا عزیز نبود، چگونه خداوند به او سوگند مى خورد؟
من كه جوابى نداشتم به راه خود ادامه دادم . پس از پایان مراسم حج در بازگشت ، همان زن را دیدم كه چشمانش بینا شده بود مرتب مى گفت :
اى مردم ! بر شما باد دوستى على بن ابى طالب (ع ) كه خیر دنیا و آخرت است .
نزدیك رفتم ، پرسیدم : آیا تو همان كنیز نابینا هستى ؟ گفت : آرى پرسیدم : چه كسى تو را بینا كرد؟ پاسخ داد: دوستى امیرالمؤمنین (ع ) مرا بینا كرد.


جریان را پرسیدم ، گفت : همانطور كه دیدى و شنیدى از خداوند مى خواستم كه به حق پیامبر و اهل بیت او بینایى ام را به من باز گرداند، هاتفى ندا داد:


اى زن ! اگر در این سخن راستگو هستى و آن را از صمیم قلب مى گویى دستت را بر چشمانت بگذار و بردار.


دست بر چشمانم نهادم و سپس چشمانم را گشودم ، دیدم چشم روشن شده است ، به اطراف نگریستم ، كسى را نیافتم . گفتم : خدایا! به حق پیامبر و اهل بیتش ، كسى كه بینایى ام را به من باز گرداند، به من نشان بده .


سپس گفتم : اى هاتف ، به حق خدا قسمت مى دهم خود را نشان بده .


در این موقع ، ناگهان شخصى ظاهر شد و گفت : من خضر خادم على (ع ) هستم . بر تو باد دوستى امیرالمؤمنین ، همانا دوستى او خیر دنیا و آخرت است . اى زن همین جا بمان ، وقتى كه حاجیان برگشتند، این سخن را به آنها بگو.(102)


آرى ، چشم باطن از دوستى على (ع ) روشن مى شود كه مهمتر از چشم ظاهر است . مرده را زنده كردن اگر چه معجزه است ولى مرگى به دنبال دارد، اما دوستى على (ع ) تو را به حیات جاویدان و ابدى مى رساند. پس از مرگ ، جزء زندگان شمرده مى شوى . مرگ ، آغاز ظهور روح تو مى شود. دوش به دوش ملائكه حركت مى كنى و روحت را مانند دسته گل ، به ملكوت مى برند. نكته اى كه نباید فراموش كرد، این كه دوستى على (ع ) تنها لقلقه زبان نیست بلكه آن كس دوست على (ع ) است كه با عمل كردن به احكام اسلام دوستى خود را در عمل به اثبات برساند.