آموزش تلفیقی

یکشنبه 7 فروردین 1390 02:34 ب.ظنویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین

 

توجه به یادگیری و آموزش، جزو ملزومات بشر از بدو پیدایش او تا زمان حال بوده است.

در جوامع بدوی از نوعی آموزش برای انتقال تجربیات و فرهنگ هر قبیله به نسل بعد استفاده می‌شد.دراین سیستم آموزشی افراد كم تجربه در كنار افراد باتجربه قرار می‌گرفتند و تاكید زیادی بر مشاركت تركیبی و تلفیقی به‌منظور آمادگی آنان برای زندگی گروهی در آینده وجود داشت.

پس از گذشت هزاران سال بـا درنظر گرفتن حقوق معلولان عبارت‌ها و تعارفی جدید در سیستم آموزشی و قوانین كشور‌ها وارد شده است چون با مجانی اعلام شدن آموزش و فراگیر شدن آن در بعضی كشور‌ها معلمین با حضور معلولان در مدارس روبه‌رو شدند و به‌علت نبود امكانات كافی تلاش‌هایی برای جدا‌سازی‌ آنان انجام و مدارسی ویژه به‌صورت محدود برای این افراد ایجاد شد. به این ترتیب به‌علت در دسترس نبودن مدارس ویژه و استثنایی، بسیاری از معلولان از تحصیل باز می‌ماندند. تغییر رویكرد جداسازی تحصیلی و آموزش تلفیقی از جمله اقداماتی است كه به‌منظور منتفع كردن دوسویه معلولان و سایر دانش‌آموزان مطرح شده است.

آموزش تلفیقی یا ادغامی به‌دنبال قرار دادن كودكان و دانش‌آموزان معلول در كنار سایر افراد در سیستم آموزشی است. این نوع آموزش به‌دنبال حذف مكان از مدارس استثنایی و تبدیل آنها به مجموعه خدمات در هر مدرسه است؛ بدین‌ترتیب تمام دانش‌آموزان می‌توانند در كنار هم یاد بگیرند و مدارس براساس نیاز‌های دانش‌آموزانش سازش می‌یابد نه دانش‌آموزان براساس نیاز‌های مدرسه. در این سیستم تفاوت‌های فردی منبعی از تنوع و گوناگونی است نه یك مشكل.

در نظام آموزش تلفیقی دانش‌آموزان معلول در كلاس‌های درس عادی با دریافت وسایل و تجهیزات مورد نیازشان در كنار سایر دانش‌آموزان حضور می‌یابند و در‌صورتی كه معلولیت كودكان به‌گونه‌ای باشد كه باید از تجهیزاتی استفاده كنند كه مزاحمت برای نظم كلاس و تمركز سایر دانش‌آموزان ایجاد می‌كند، در بهترین حالت در همان مكان آموزشی به‌طور موقت از كلاس درس خارج می‌شوند و در كلاس‌های كوچك‌تر در همان مدرسه با تجهیزات مورد نیازشان از آموزش بهره‌مند می‌شوند. در این سیستم تلاش می‌شود تا معلولان در فضاهای آموزشی افراد عادی حضور یابند.

آموزش تلفیقی، مخالفان و موافقان خاص خود را دارد و موضوع قابل توجه این است كه در محافل مدافعان حقوق معلولان بحث‌ها بر چگونگی انجام این طرح و نحوه موفقیت آمیز بودن آن در جریان است نه بر اصل موضوع. این گروه‌های مدافع، مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی را مقدم بر مهارت‌های تحصیلی می‌دانند و با هر نوع فعالیتی كه باعث جدا‌سازی‌ معلول از جامعه می‌شود مخالفت می‌كنند.

اما مهم‌ترین دلیلی كه موافقان این طرح مطرح می‌كنند این است كه سیستم آموزش تلفیقی به دیده شدن معلولان در جامعه كمك می‌كند، به كودكان توانایی مشاركت با افرادی را می‌دهد كه از سطح توانایی‌های مختلفی برخوردار هستند و مهارت‌های ارتباط با همسالان را در هر دو گروه از دانش‌آموزان تقویت می‌كند. آنان اجرای این طرح را مطابق با  اصول حقوق انسانی می‌دانند چرا كه در بسیاری از مناطق امكان دسترسی به مدارس ویژه كم است یا وجود ندارد و آنان بر این باورند كه در دنیای آینده، ارتباطات اجتماعی و تعامل و مشاركت انسان‌ها با هم بیش از پیش مورد نیاز است.

مخالفان این طرح معلمان ، مدیران و بعضی پدر و مادرها هستند. متفاوت بودن مفاد درسی كه هر گروه از افراد با توانایی‌های مختلف در یك كلاس نیاز دارند، آزار و اذیت كودكان معلول توسط سایر همكلاسی‌ها و سردرگمی معلمان در برخورد با كودكانی كه توانایی‌های مختلفی در یادگیری دارند از موارد مخالفت این افراد است.

در اجرای تلفیق و ادغام دانش‌آموزان در سیستم‌های آموزشی تفاوت‌هایی وجود دارد؛ گاهی مدارس دانش‌آموزانی با معلولیت‌های جسمی و معلولیت‌های متوسط را انتخاب می‌كنند و آنان وارد كلاس‌های درس عادی می‌شوند و با استفاده از امكانات از پیش تعیین شده و با وجود مناسب‌سازی‌ فضا‌های آموزشی مشغول به تحصیل می‌شوند. اما در مدارس ما حضور معلولانی كه از نظر ذهنی مشكلی در یادگیری ندارند در كلاس‌های درس عادی به‌دلیل عدم‌وجود بسترهای لازم امكان‌پذیر نیست یا با مشكلات زیادی همراه است.

فواید و اثرات آموزش تلفیقی بر نسل آینده و تاثیر آن در ارتباطات انسانی، لزوم توجه به مناسب‌سازی‌ فضا‌های علمی-  آموزشی به‌عنوان مقدمات پذیرش و حضور معلولان در اجتماع را با توجه به قوانینی كه در این مورد در سطح بین‌المللی تصویب می‌شوند بیش از پیش آشكار می‌كند.

منبع: روزنامه همشهری


آخرین ویرایش: - -

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر