تبلیغات
نمین Namin - آموزش تلفیقی
 
درباره وبلاگ


معرفی کوتاه نمین شهر فرهنگ و ادب.
اسم نمین به خاطر این است كه در قدیم نمین در منطقه‌ای جنگلی و پوشیده از درخت بوده و چون به دریا نیز نزدیك بوده هوا رطوبت بالایی داشته از این رو اسم این شهر را نمین یعنی مرطوب گذاشته‌اند.
نمین دارای گردشگاههای طبیعی و بسیار زیبایی برای عموم است. چشمه‌هایی با آب گوارا و سرد، زمین‌های پوشیده از گل و گیاه و منطقه جنگلی را درختان فندق گیلاس و ازگیل پوشانده که فندق آن مشهور است.

مهمان نوازی یکی از آداب و عادات پسندیده ی مردم با فرهنگ نمین است. و گردشگاه های کم نظیر آن زبان زد خاص و عام است.
شهرستان نمین در قسمت شرقی اردبیل قرار دارد. جمعیت آن طبق آمار 1378 برابر 73158 نفر می باشد در حاشیه غربی دریای خزر- ارتفاع از سطح دریا 1500 متر می‌باشد آب و هوایی معتدل، زمستانهای سرد و تابستان با هوای ملایم. دارای جنگل‌های طبیعی فندق در شرق و جنوب نمین و باغات میوه فراوان است و فاصله آن تا اردبیل 25 كیلومتر می‌باشد. طبق شواهد موجود در كتب تاریخی و آثاری كه از دل خاك بیرون آمده نشان می‌دهد كه 9000 سال پیش از میلاد زمانی‌كه بسیاری از شهرهای فعلی وجود خارجی نداشته‌اند در این منطقه قبایلی با تمدنهای درخشان سكونت داشته‌اند.
اسم نمین به خاطر این است كه در قدیم نمین در منطقه‌ای جنگلی و پوشیده از درخت بوده و چون به دریا نیز نزدیك بوده هوا رطوبت بالایی داشته از این رو اسم این شهر را نمین یعنی مرطوب گذاشته‌اند.
نمین دارای روستاها و دهستان‌هایی در اطراف آن است كه اسامی آنها عبارتند از: قشلاقچایی، عنبران، دودران، میناباد، میرزانق، كله‌سر، گرده، خانقاه علیا و سفلی، جله کران، سولدرق، خشه‌ حیران، دولت‌آباد، سیف‌آباد، ویلگیج، نوده، سلوط، سولا، خان‌كندی، جید،ننه کران، قره چناق، گللو، پته خور، جیگركندی، بیله‌سوار و...
نمین دارای گردشگاههای طبیعی و بسیار زیبایی برای عموم است. چشمه‌هایی با آب گوارا و سرد، زمین‌های پوشیده از گل و گیاه، در شمال قریه آرپاتپه منطقه جنگلی با درختان فندق، گیلاس و ازگیل وجود دارد كه فندق آن مشهور است.
از مهمترین محصول كشاورزی نمین گندم، جو، عدس و علوفه دامی است. محصول گندم بسیار مرغوب است و علوفه دامی به اندازه كافی و برای هر روستایی به اندازه نیاز وجود دارد و به‌دست می‌آید به‌طوری كه اهالی و دامداران نیازی به خرید علوفه ندارند و خودشان آن را كشت می‌كنند.
محصولات درختی و باغداری در نمین گوجه‌درختی، آلبالو، گیلاس، گلابی، سیب، میوه به، گردو و سایر میوه‌ها نیز كم و بیش وجود دارد. فصل برداشت میوه ها معمولاً مرداد ماه است.
زنبورداری در نمین رونق خوبی دارد و عسل خوبی هم به‌دست می‌آید كندوها در باغچه‌ها نگهداری می‌شوند و زنبورها از شهد گلها و گیاهان طبیعی تغذیه می‌كنند و عسلی كه از این كندوها برداشت می‌شود از بهترین نوع بوده دارای عطر و مزه مطبوعی است.
اماكن زیارتی و مذهبی
• پیربدر نمین
• بابا روشن
• پیرلنگ
• تربه
مراكزتاریخی وباستانی
1- قلعه شندان
2- گور قلعه سی
3- تپه سلوط
4- سربندتپه
5- آریا تپه
6- قره تپه
7- تپه حاجی نصیر
8- بولان تپه
9- ییدی دیوقیزی
10- اوزریك تپه (تپه اسفند(
11- قوشا تپه
جاذبه های طبیعی
1- مشه‌سوئی
2- گرده سوئی (یا اورنج سویی)
3- بروكش سوئی
4- چشمه كهریز
5- زری بولاغی
6- جوجی بولاغی


اولین مدارس در نمین
« اولین مدرسه، در اردبیل حاصل زحمات محمد ولی خان تنکابنی از رجال قارجار معروف به نصرالسلطنه است. وی در سال 1322 ه.ق (1286 ه.ش) در اردبیل مدرسه ای ایجاد کرد که به خاطر نام بانی آن نصریه نام گرفت.مدیر این مدرسه برادر حسن رشدیه، میرزا حسن رشدیه بوده است. این مدرسه دوام چندانی نیافت و در اثر فشارها و تهدیدات و ارعابات قشریون خیلی زود تعطیل گردید.»
اولین مدارس در نمین و بنیانگذاری آنها:
در کتاب تاریخ فرهمگ آذربایجان در باره تاریخ بنیان گذاری مدارس در منطقه نمین چنین آورده شده است.
نخستین مدرسه ای که در توابع اردبیل تاسیس شده ، عبارت است از قصبه نمین، از این رو قصبه نمین در میان قصبات و قراء تابعه اردبیل سبقت فرهنگی دارد. نخستین مدرسه نمین عبارت است از مدرسه ای بوده است که در سال 1299 ه.ش افتتاح شده است و فعلاً نام دبیرستان فردوسی نامیده می شود و دوره اول متوسطه دارد.
طبق همین کتاب اولین مدرسه ای که در استان اردبیل دایر شده، در اردبیل بوده به نام سنایی که در سال 1296 ه.ش تاسیس شده است. که همین مدرسه بعد از تاسیس دو سال تعطیل شده است. همانطور که قبلاً گفتیم علاوه بر این که ایجاد مدارس به سبک جدید از سال 1290 ه.ش در نمین شروع شده باید گفت که بعد از ایجاد به هر دلیلی تعطیل نشده است و علی الدوام به فعالیت خود ادامه داده است. اولین مدرسه دخترانه نمین در سال 1304 ه.ش افتتاح شده است. د ر مورد مدارس دخترانه به طور مسلم نمین در سطح استان اردبیل اولین قصبه و محلی است که در آن مدرسه دخترانه ایجاد شده است. برای درک بهتر موضوع به گزارشی می پردازیم که آقای محمد علی صفوت، ریاست معارف اردبیل در باره وضع دبستان دخترانه اردبیل به سال 1305 ه.ش آورده اند: « اطلاع رسید که مدیره دبستان از ترس ایذاء و اهانت مردم به مدرسه نمی آید و از 17 تن شاگرد مدرسه که اسم نویسی کرده اند یک عده ترک تحصیل کرده و پنج شش نفر دختر بچه در حیاط مدرسه در حال بازی هستند.»
در جستجو برای بیان تاریخ بنیانگذاری تک تک مدارس نمین به دنبال منبع موثقی می گشتم تا حق مطلب ادا شود در میان منابع هیچ کدام منبع جامعی نبودند، البته هر کدام بخشی از واقعیات را نشان می داد. پرونده ساختمانی تمام مدارس نمین را مورد بررسی قرار دادم و حاصل آن به دست آوردن مطالب ارزشمندی در باره ساخت و ساز مدارس و عوامل موثر در این امر و حتی تحولات برخی از آنها بود و در کل، سیمایی از مدارس نمین برایم روشن شد. در ادامه این پژوهش از کلیشه مهر های موجود در انبار اداره بازدید و اطلاعات مربوط به هر یک را یادداشت کردم. همچنین در منابع مطالعاتی به دنبال یافتن سال تاسیس مدارس نمین بودم و هر آنچه به دست آمده است، در جدولی گرد آوری شده، امیدوارم تا حد زیادی به سوالات موجود در این زمینه پاسخ قانع کننده ارائه گردد. در ضمن سال تاسیس به استناد مهر های مدارس آورده شده است.
پیشینه تاریخی آموزش و پرورش در ایران و منطقه نمین
بومیان ایران و آریایی از گذشته بسیار دور نسبت به آموزش و پرورش و فرهنگ توجه خاصی داشته اند. آنها دوستدار علم و فرهنگ بوده اند. در این دور هدف عمده از تربیت این بود که کودک را عضو مفید جامعه بار آوردند.
زرتشت پیامبر ایران باستان می گوید:«کودکان را در پنج سالگی به دبستان بسپارید.» در پند نامه، زرتشت پدر و مادر را مسئول تربیت فرزندان شناخته و از کارهای نیکی که طفل انجام دهد ، اولیای او را بهره مند داشته است. سه منظور عمده از تربیت طفل در آن زمان: 1- خدمت به اجتماع و کشور
2- خدمت به خانواده و رفع مسئولیت از پدر و مادر
3- بهبودی حال و برتری بر دیگران
از زمان هخامنشیان ایرانیان از پنج سالگی فرزند خود را برای تعلیم و تربیت به فرهنگیان می سپردند. اوایل خانواده و آتشکده مسئول یاری به پرورش اطفال بود و در عصر ساسانی دبستان و دانشگاه ها بر آن ها افزوده شد. آموزشگاه های در باری مخصوص شاهزادگان و پسران نجبا و اشراف و اعیان بود و برای دولت خدمتگزار تهیه می کرد. معمولاً آموزشگاه ها در محلی به دور از مزاحمت ایجاد می شده و چهار بخش برای چهار طبقه کودکان، جوانان، مردان و سالخوردگان که هر بخشی رئیس داشت. سالخوردگان مسئول تربیت کودکان و مردان مسئول تربیت جوانان بودند.
شروع هر درس هر روز از زمان سحر آغاز می شد، زیرا که سحر خیز در اوستا ستوده شده است. ایرانیان قدیم کودکان را پیش از برخاستن افتاب بیدار می کردند. سن آغاز تحصیل از پنج سالگی و تعدای از هفت سالگی را مناسب آغاز تحصیل گفته اند. این تحصیل تا پانزده سالگی ادامه می یافت. سن 15 سالگی سن بلوغ به حساب می آمد و هر زرتشتی موظف بود از آن به بعد تکالیف مذهبی را انجام دهد. شاهزادگان و پسران باید تا 20 سالگی به تحصیل ادامه می دادند. ضمن که معلمان دوره 15 تا 20 سالگی عموماً شاهزادگان و پسران اشراف باید تا 20 سالگی به تحصیل ادامه می دادند و عموماً شاهزادگان و استانداران و عده دیگر مغ ها بودند که بعد ها آنان را هیربد یا آتروان می نامیدند و به طور کلی از طبقه روحانی بودند.
در عهد باستان مقام معلم به حدی والا بود که اوستا زرتشت را معلم خوانده است و محل آن درز سینا(فقره39، بند8) زرتشت آموزگار راستی بود و اندیشه راستی را در جهان منتشر ساخت. از این رو بود که به او گفتار دلپذیر داده شده.
برنامه های تعلیم و تربیت شامل شه قسمت عمده بود:
1- پرورش دینی و اخلاقی
2- تربیت اخلاقی
3- تعلیم خواندن و نوشتن و حساب برای طبقات خاص
از جمله ورزش های که انجام می شده: اسب سواری (اسب را در آن زمان مانند خانواده حساب می کردند.) ، تیر اندازی، شکار، چوگان بازی، زوبین اندازی و شنا.


مدیر وبلاگ : میر کریم حسینی نژاد نمین
صفحات جانبی
نظرسنجی
لطفاً برای کمک به بهینه سازی وبلاگ نظرتان را در مورد مطالب این وبلاگ اعلام فرمایید. با تشکر








جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

دریافت کد دعای فرج و انواع کدهای جاوا اسکریپت

نمین Namin
نمین، شهر فرهنگ و ادب




توجه به یادگیری و آموزش، جزو ملزومات بشر از بدو پیدایش او تا زمان حال بوده است.

در جوامع بدوی از نوعی آموزش برای انتقال تجربیات و فرهنگ هر قبیله به نسل بعد استفاده می‌شد.دراین سیستم آموزشی افراد كم تجربه در كنار افراد باتجربه قرار می‌گرفتند و تاكید زیادی بر مشاركت تركیبی و تلفیقی به‌منظور آمادگی آنان برای زندگی گروهی در آینده وجود داشت.

پس از گذشت هزاران سال بـا درنظر گرفتن حقوق معلولان عبارت‌ها و تعارفی جدید در سیستم آموزشی و قوانین كشور‌ها وارد شده است چون با مجانی اعلام شدن آموزش و فراگیر شدن آن در بعضی كشور‌ها معلمین با حضور معلولان در مدارس روبه‌رو شدند و به‌علت نبود امكانات كافی تلاش‌هایی برای جدا‌سازی‌ آنان انجام و مدارسی ویژه به‌صورت محدود برای این افراد ایجاد شد. به این ترتیب به‌علت در دسترس نبودن مدارس ویژه و استثنایی، بسیاری از معلولان از تحصیل باز می‌ماندند. تغییر رویكرد جداسازی تحصیلی و آموزش تلفیقی از جمله اقداماتی است كه به‌منظور منتفع كردن دوسویه معلولان و سایر دانش‌آموزان مطرح شده است.

آموزش تلفیقی یا ادغامی به‌دنبال قرار دادن كودكان و دانش‌آموزان معلول در كنار سایر افراد در سیستم آموزشی است. این نوع آموزش به‌دنبال حذف مكان از مدارس استثنایی و تبدیل آنها به مجموعه خدمات در هر مدرسه است؛ بدین‌ترتیب تمام دانش‌آموزان می‌توانند در كنار هم یاد بگیرند و مدارس براساس نیاز‌های دانش‌آموزانش سازش می‌یابد نه دانش‌آموزان براساس نیاز‌های مدرسه. در این سیستم تفاوت‌های فردی منبعی از تنوع و گوناگونی است نه یك مشكل.

در نظام آموزش تلفیقی دانش‌آموزان معلول در كلاس‌های درس عادی با دریافت وسایل و تجهیزات مورد نیازشان در كنار سایر دانش‌آموزان حضور می‌یابند و در‌صورتی كه معلولیت كودكان به‌گونه‌ای باشد كه باید از تجهیزاتی استفاده كنند كه مزاحمت برای نظم كلاس و تمركز سایر دانش‌آموزان ایجاد می‌كند، در بهترین حالت در همان مكان آموزشی به‌طور موقت از كلاس درس خارج می‌شوند و در كلاس‌های كوچك‌تر در همان مدرسه با تجهیزات مورد نیازشان از آموزش بهره‌مند می‌شوند. در این سیستم تلاش می‌شود تا معلولان در فضاهای آموزشی افراد عادی حضور یابند.

آموزش تلفیقی، مخالفان و موافقان خاص خود را دارد و موضوع قابل توجه این است كه در محافل مدافعان حقوق معلولان بحث‌ها بر چگونگی انجام این طرح و نحوه موفقیت آمیز بودن آن در جریان است نه بر اصل موضوع. این گروه‌های مدافع، مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی را مقدم بر مهارت‌های تحصیلی می‌دانند و با هر نوع فعالیتی كه باعث جدا‌سازی‌ معلول از جامعه می‌شود مخالفت می‌كنند.

اما مهم‌ترین دلیلی كه موافقان این طرح مطرح می‌كنند این است كه سیستم آموزش تلفیقی به دیده شدن معلولان در جامعه كمك می‌كند، به كودكان توانایی مشاركت با افرادی را می‌دهد كه از سطح توانایی‌های مختلفی برخوردار هستند و مهارت‌های ارتباط با همسالان را در هر دو گروه از دانش‌آموزان تقویت می‌كند. آنان اجرای این طرح را مطابق با  اصول حقوق انسانی می‌دانند چرا كه در بسیاری از مناطق امكان دسترسی به مدارس ویژه كم است یا وجود ندارد و آنان بر این باورند كه در دنیای آینده، ارتباطات اجتماعی و تعامل و مشاركت انسان‌ها با هم بیش از پیش مورد نیاز است.

مخالفان این طرح معلمان ، مدیران و بعضی پدر و مادرها هستند. متفاوت بودن مفاد درسی كه هر گروه از افراد با توانایی‌های مختلف در یك كلاس نیاز دارند، آزار و اذیت كودكان معلول توسط سایر همكلاسی‌ها و سردرگمی معلمان در برخورد با كودكانی كه توانایی‌های مختلفی در یادگیری دارند از موارد مخالفت این افراد است.

در اجرای تلفیق و ادغام دانش‌آموزان در سیستم‌های آموزشی تفاوت‌هایی وجود دارد؛ گاهی مدارس دانش‌آموزانی با معلولیت‌های جسمی و معلولیت‌های متوسط را انتخاب می‌كنند و آنان وارد كلاس‌های درس عادی می‌شوند و با استفاده از امكانات از پیش تعیین شده و با وجود مناسب‌سازی‌ فضا‌های آموزشی مشغول به تحصیل می‌شوند. اما در مدارس ما حضور معلولانی كه از نظر ذهنی مشكلی در یادگیری ندارند در كلاس‌های درس عادی به‌دلیل عدم‌وجود بسترهای لازم امكان‌پذیر نیست یا با مشكلات زیادی همراه است.

فواید و اثرات آموزش تلفیقی بر نسل آینده و تاثیر آن در ارتباطات انسانی، لزوم توجه به مناسب‌سازی‌ فضا‌های علمی-  آموزشی به‌عنوان مقدمات پذیرش و حضور معلولان در اجتماع را با توجه به قوانینی كه در این مورد در سطح بین‌المللی تصویب می‌شوند بیش از پیش آشكار می‌كند.

منبع: روزنامه همشهری





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 7 فروردین 1390 :: نویسنده : میر کریم حسینی نژاد نمین
نظرات ()
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر